Danıştay 10. Daire E.2020/4272 K.2020/4012

Dava konusu istem: Davacı tarafından, hakkında 2828 sayılı Kanun'a 3413 sayılı Kanun ile eklenen Ek. 1. madde uyarınca Form A belgesi düzenlenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Tokat Valiliği'nin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E: … , K: … sayılı kararıyla.

Mahkemenin … tarih ve E: … , K: … sayılı davanın reddi yolundaki kararının Danıştay Onuncu Dairesinin 12/12/2017 tarih ve E:2014/1221, K:2017/5471 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyulmak suretiyle, davacı hakkındaki koruma kararının, reşit olmadan önce kaldırılmasına karar verilmişse de kuruluş talebi üzerine, davacı ya da yasal temsilcisi hasım olarak gösterilmeden hüküm kurulduğu,

söz konusu kararın davacıya ya da yasal temsilcisine tebliğ edilmediği dikkate alındığında, davacının koruma kararının kaldırılmasına dair sonuçların davacı üzerinde sonuç doğurduğundan bahsedilemeyeceği, bu nedenle, 18 yaşını bitirinceye kadar davacının koruma kararının geçerliliğini koruduğu, davacının reşit oluncaya kadar sosyal hizmet modellerinden yararlanmamış olmasının ise idarenin bakım ve gözetim yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağından, davacının başvurusunun reddedilmesine gerekçe olamayacağı ve bu durumun olumsuz sonuçlarının davacıya yükletilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı Bakanlık tarafından, koruma kararının reşit olmadan kaldırıldığı, davacının fiilen kurumda kalmadığı, şartları taşımadığı, ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.