Danıştay 10. Daire E.2020/4281 K.2024/3567

... VEKİLİ : Av. ...

DAVALI

... Bakanlığı / ANKARA

VEKİLİ

Hukuk Müşaviri Av. ...

DAVANIN_KONUSU : 21/08/2010 tarih ve 27679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği'nin, yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek tamamının; bunun uygun görülmemesi halinde ise, 1. maddesinin 1. fıkrasının; 3. maddesinin (c), (d), (e), (f), (g) ve (ı) bentlerinin; 4. maddesinin; 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (ç) bentlerinin; 6. maddesinin; 7. maddesinin (g) bendinin; 8., 9., 10. ve 11. maddelerinin; 12. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ".. Komisyonca belirlenen nitelik ve .." ibaresinin; 13. maddesinin; 14. maddesinin 1. fıkrasının; 15., 16., 17., 18., 19., 20. maddelerinin ve Geçici 1. maddesinin 1., 2. ve 3. fıkralarının iptali istenilmektedir.

DAVACININ_İDDİALARI_ : Davacı tarafından, dava konusu düzenlemelerin yasal dayanağının olmadığı, üst hukuk normlarına aykırı olduğu ileri sürülerek iptali istenilmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, dava konusu Yönetmeliğin üst hukuk normlarına uygun olarak düzenlendiği, idarelerin bu alanda düzenleme yapma yetkisi bulunduğu, Yönetmelikle getirilen birtakım soyut kuralların işin niteliğinden kaynaklandığı, sağlık alanının sürekli gelişme gösteren bir alan olmasından ötürü tek tek sertifikalandırılabilecek alanların Yönetmelikte gösterilmesinin mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : ...

DÜŞÜNCESİ

Dava; 21.8.2010 tarih ve 27679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği'nin, yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek tamamının; yetkili görülmesi halinde ise, 1. maddesinin 1. fıkrasının; 3. maddesinin (c), (d), (e), (f), (g) ve (ı) bentlerinin; 4. maddesinin; 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (ç) bentlerinin; 6. maddesinin; 7. maddesinin (g) bendinin; 8., 9., 10. ve 11. maddelerinin; 12. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ".. Komisyonca belirlenen nitelik ve .." ibaresinin; 13. maddesinin; 14. maddesinin 1. fıkrasının; 15., 16., 17., 18., 19., 20. maddelerinin ve Geçici 1. maddesinin 1., 2. ve 3. fıkralarının iptali istemiyle açılmıştır.

3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3. maddesinin (g) bendinde, Sağlık Bakanlığının; sağlık ve yardımcı sağlık personelinin yurt düzeyinde dengeli dağılımını sağlamak üzere istihdam planlaması yapacağı, ülke ihtiyacına uygun nitelikli sağlık personeli yetiştirilmesi amacıyla hizmet öncesi ya da kamu kuruluşlarında mesleklerini icra eden sağlık ve yardımcı sağlık personeline hizmet içi eğitim yaptıracağı; bunu sağlamak amacıyla üniversitelerin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ile kamu kurum ve kuruluşlarının imkanlarından yararlanacağı belirtildikten sonra,

hizmet içi eğitim programının ne şekilde ve hangi sürelerle yapılacağının Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte tespit edileceği kuralına yer verilmiş. 9. maddesinin (c) bendinde, bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının personel kıstaslarını belirleme, hizmet içi eğitim usul ve esaslarını tespit etme ve bu Yasayla ilgili diğer hususları yönetmelikle düzenleme yetkisinin Sağlık Bakanlığına ait olduğu düzenlenmiştir.

Dava konusu düzenlemenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 12. maddesinin (a) bendinde, sağlık insan gücü plânlaması yapmak, nicel ve nitel olarak ihtiyaca uygun insan gücü yetiştirilmesi için ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapmak; (c) bendinde, personel eğitim plânını hazırlamak, eğitim programlarını düzenlemek, uygulamak veya uygulanmasını sağlamak ve koordine etmek;

(f) bendinde, ilgili kuruluşlarla işbirliği yaparak sağlık mesleklerinin standartlarını belirlemek Sağlık Bakanlığının ana hizmet birimlerinden olan Sağlık Eğitimi Genel Müdürlüğünün görevleri arasında sayılmış. 43. maddesinde de, Bakanlığın, yasayla yerine getirmekle yükümlü olduğu hizmetleri tüzük, yönetmelik, tebliğ, genelge ve diğer idari metinlerle düzenlemekle görevli ve yetkili olduğu kurala bağlanmıştır.

Belirtilen Yasa hükümleri ışığında, sağlık alanında otorite olan Sağlık Bakanlığının, hekimler ve yardımcı sağlık personelin tabi tutulacakları sertifika eğitimine ilişkin usul ve esasları belirleme, bu eğitimi verecek kişi/kuruluşları akredite etme ve bu alanda düzenleme yapma yetkisinin bulunduğu tartışmasızdır.

Sözü edilen yetkiye dayanılarak Sağlık Bakanlığı tarafından çıkarılan ve 21.8.2010 tarih ve 27679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan dava konusu "Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği"; Sağlık Bakanlığı, Türk Silahlı Kuvvetleri, üniversiteler, kamu kurum ve kuruluşları ile özel hukuk tüzel kişileri ve gerçek kişilerce, sağlık alanında mezuniyet sonrası uygulanması özel bilgi ve/veya beceriye dayalı mesleki yeterlilikleri kazandırmaya yönelik olarak yapılacak sertifikalı eğitimlere ilişkin usul ve esasları düzenlemekte olup; tıpta ve diş hekimliğinde uzmanlık sonrası ilgili uzmanlık alanlarına mahsus sertifika eğitimleri Yönetmeliğin kapsamı dışında bırakılmıştır.

Dava konusu Yönetmelik incelendiğinde, sertifikalı eğitim alanlarının, ulusal sağlık politikaları ve Bakanlığın stratejik planları doğrultusunda sağlık alanında ülkenin ihtiyacı olan nitelikli insan gücünü yetiştirmeye yönelik olarak Bakanlıkça belirleneceği, Bakanlık onayı ile Genel Müdürlük bünyesinde Sağlık Eğitimi Genel Müdürü veya görevlendireceği genel müdür yardımcısı ya da daire başkanı başkanlığında, sertifikalı eğitim için başvuruda bulunan birimin ilgili genel müdür yardımcısı veya daire başkanı ile konunun uzmanlarından oluşan, her sertifikalı eğitim alanı için ayrı ayrı olmak üzere en az 7 kişiden oluşan bir Komisyon kurulacağı,

gerek görüldüğünde Komisyona yeterli sayıda uzman çağrılabileceği, sertifikalı Eğitim Bilim Komisyonunun, sertifika alanları ve eğitim programları ile ilgili talepleri inceleyip karara bağlayacağı, uygun görülen sertifikalı eğitimler ile eğitici eğitimlerinin bilimsel açıdan usul ve esaslarıyla eğitim merkezlerinin alanına özel teknik nitelikleri belirleme görevleri olduğu, ayrıca, eğitim merkezlerinin kuruluşu, eğitici ve görevleri, eğitim süreleri, denetim, sınav ve sertifika verilmesiyle ilgili hususların düzenlendiği görülmektedir.

Dava konusu düzenleme ile, sağlık alanında faaliyette bulunan kişilerin mesleki yeterliliklerinin tespiti ve bu hizmetlerin güvenle ve nitelikli elemanlar eliyle yürütülmesinin amaçlandığı; mevcut sertifika sahiplerine de geçiş süreleri tanınarak, yönetmeliğin yürürlüğünden önce belge sahibi olanların kazanılmış haklarının da korunduğu sonucuna varılmıştır.

Öte yandan; Sağlık Bakanlığının Danıştay Onuncu Dairesinin 19.7.2011 gün ve E:2010/15458 sayılı ara kararına verdiği cevapta da belirtildiği üzere, sağlıkla ilgili pek çok alt dal bulunmakta olup, bu dallarda çalışacak yardımcı personelin de her dalın gerektirdiği konularda farklı eğitimlere tabi tutulmaları gerekmektedir. Söz konusu eğitimlere ilişkin ana hususların tek elden düzenlenerek, her branşla ilgili yapılacak eğitimin şartları, içeriği, süresi ve eğitim sonrası verilecek belgelerle ilgili olarak, branşın özelliklerine uygun düzenlemelerin ayrıca yapılması, alt konulardaki çeşitliliğin bir gereğidir.

Bu itibarla, dava konusu yönetmelik hükümlerinde, kamu yararına, hizmet gereklerine ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerektiği, düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 02/12/2015 tarih ve E:2013/11778, K:2015/8332 sayılı kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 25/02/2019 tarih ve E:2016/2485, K:2019/755 sayılı kararıyla bozulması üzerine yapılan inceleme sonucu, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ

Dava, 21/08/2010 tarih ve 27679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği'nin, yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek tamamının; bunun uygun görülmemesi halinde ise, 1. maddesinin 1. fıkrasının; 3. maddesinin (c), (d), (e), (f), (g) ve (ı) bentlerinin; 4. maddesinin; 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (ç) bentlerinin; 6. maddesinin; 7. maddesinin (g) bendinin; 8., 9., 10. ve 11. maddelerinin; 12. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ".. Komisyonca belirlenen nitelik ve .." ibaresinin; 13. maddesinin; 14. maddesinin 1. fıkrasının; 15., 16., 17., 18., 19., 20. maddelerinin ve Geçici 1. maddesinin 1., 2. ve 3. fıkralarının iptali istemiyle açılmıştır.

Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 02/12/2015 tarih ve E:2013/11778, K:2015/8332 sayılı kararıyla, kanunun uygulanmasını gösterme kabiliyetini haiz olmayan, objektif, belirli ve açık kurallar konulmadan, düzenleme yetkisini bütünüyle uygulamayı yapacak birimlere bırakacak biçimde (içi boş) düzenleme yapıldığı gerekçesiyle dava konusu düzenlemeler hukuka aykırı bulunarak iptaline karar verilmiştir.

Bu kararın temyizi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 25/02/2019 tarih ve E:2016/2485, K:2019/755 sayılı kararıyla, dava konusu maddelerin esasına yönelik davacı iddialarının tek tek değerlendirilerek işin esasının incelenmesi gerektiği gerekçesiyle Daire kararının bozulmasına karar verilmiş, anılan karara karşı yapılan karar düzeltme istemi ise Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 11/06/2020 tarih ve E:2019/3297, K:2020/897 sayılı kararıyla reddedilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava daireleri kararlarına karşı Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların İdari Dava Daireleri Kurulu'nca temyizen inceleneceği hükme bağlanmış; 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay dava dairelerine, ilk derece mahkemesi olarak verdikleri kararların temyizen bozulması halinde ısrar olanağı tanınmamıştır.

Buna göre, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak davanın esası hakkında yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.

İNCELEME VE GEREKÇE

21/08/2010 tarih ve 27679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği, 04/02/2014 tarih ve 28903 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği'nin 12. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, dava konusu düzenlemeler yürürlükten kaldırılmış olduğundan, esasının incelenme olanağı kalmayan dava hakkında karar verilmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.