Danıştay 10. Daire E.2020/4508 K.2020/4928

Hüküm veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, dava konusu işlemin davacı şirketin vergi, resim ve harç istisna belgesinin iptali sonucunda yararlanılan istisnaların tahsil edilmesine yönelik bir işlem olduğu, anılan belgede uygulanan istisna miktarının 2.759.650,89 TL olarak belirtildiği ve bu miktarın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre bölge idare mahkemesi kararının verildiği 2018 yılı için temyiz parasal sınırı olan 117.000,00 TL'nin üstünde kaldığı anlaşılmakla, Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı temyiz yolunun açık olduğu sonucuna varılarak gereği görüşüldü:

Dava; davacı şirket tarafından, "Trabzon-Aşkale Yolu Km:111+600- 119+845,31 (Kop Dağı Tüneli Geçişi) ve Tünel Varyant Yolu (Km:19+000-33+000) Eksik Kalan İşlerin Yapılması İkmal İnşaatı" işi hakkında, adına düzenlenen 10/08/2016 tarih ve 2016/Y-800 sayılı Vergi, Resim ve Harç İstisnası Belgesinin iptal edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden, … İdare Mahkemesince; … tarih ve E: …, K: … sayılı kararla, davanın reddine karar verilmiştir.

Anılan İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda … tarih ve E: …, K: … sayılı kararla davacının istinaf başvurusunun gerekçeli olarak reddine kesin olarak karar verildiği, davacı vekili tarafından Danıştaya hitaben verilen 13/05/2020 havale tarihli dilekçe ile … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin anılan kararının temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu. "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararın Danıştayda kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği.

48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili mercinin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının anlaşıldığı hallerde 6. fıkrada sözü edilen kararın dosyanın gönderildiği daire ve kurulca kesin olarak verileceği hükümlerine yer verilmiştir.

Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, 03/10/2018 tarihinde dosyaya vekaletname sunan ve 25/10/2018 kayıt tarihli dilekçeyle dosyaya ek beyanda bulunan Av. …'ün bizzat kendisine 16/01/2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen süresinde temyiz yoluna başvurulmadığı,

ancak Mahkemece sehven davada yine davacı vekili olarak yer alan Av. …'a Bölge İdare Mahkemesi kararının 16/05/2020 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine anılan vekil tarafından, 13/05/2020 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu görülmekte olup, davacı tarafından yetkili vekile geçerli olarak yapılan tebligat üzerine en geç 15/02/2019 Cuma günü temyiz talebinde bulunulması gerekirken, sehven yapılan ikinci tebligat üzerine ve temyiz süresi geçirildikten sonra 13/05/2020 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği sonucuna varılmaktadır.