Danıştay 10. Daire E.2020/4541 K.2022/1661

3- … 4- … 5- … VEKİLLERİ : Av. … İSTEMİN_KONUSU : …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının bozulmasına ilişkin Danıştay Onuncu Dairesi'nin 26/02/2020 tarih ve E:2016/2363, K:2020/923 sayılı kararının; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacılar yakını ...'nin 24/09/2007 tarihinde cezaevinde öldürülmesi nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen toplam 32.000,00 TL maddi ve 140.000,00 TL manevi zararın tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesi'nin 14/04/2014 tarih ve E:2010/13456, K:2014/2338 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle verilen …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; meydana gelen olayda, daha önceden olaya karışan kişilerle davacılar murisi arasında bir husumet bulunduğu, bu kişilerin davacılar murisinin can güvenliğini tehdit ettiği ya da davacılar murisinin anılan koğuşta kalmasının can güvenliği açısından sakıncalı olduğu yolunda idarenin bilgisine giren herhangi bir durum söz konusu olmadığı, ani gelişen bir olay nedeniyle idarenin yürüttüğü güvenlik hizmetinin kusurlu olduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Daire kararının özeti: Davacıların temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onuncu Dairesince, yürüttüğü kamu hizmetinin gereği olarak gözetim ve koruması altında bulunan tutuklu ve mahkumların izlenmesi, gözetilmesi ve gerektiğinde beden ve ruh bütünlüğünü korumaya yönelik gerekli önlemleri almakla görevli olan davalı idarenin, meydana gelen olayda cezaevinin yönetimi ve nitelikli personel seçimi konusunda hizmet kusurunun bulunduğu sonucuna varıldığı,

idare mahkemesince hizmet kusuru esas alınarak davalı idarenin tazminle sorumlu tutulması gerekirken, ani gelişen olay nedeniyle idarenin yürüttüğü güvenlik hizmetinin kusurlu olduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle temyize konu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR_DÜZELTME

TALEP_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacıların yakınının ölümüyle sonuçlanan olayda idarelerinin herhangi bir kusurunun bulunmadığı, idarenin işleyişi ve yürütülen kamu hizmeti ile hiç bir şekilde ilişkilendirilemeyen olay nedeniyle idarenin tazmin yükümlülüğünden bahsedilemeyeceği, olayın koğuşun banyosunda gerçekleşmiş olması nedeniyle önceden haber alarak tedbir alınmasının mümkün olmadığı, olayda kullanılan meyve bıçağının Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Yönetmeliği'nin 6. maddesi uyarınca izin verilen eşyalardan olduğu, bu nedenle de idarelerinin bir kusurunun bulunmadığı,

davacılar yakınının koğuş arkadaşları tarafından öldürülmesi nedeniyle oluştuğu iddia edilen zararla idare arasında herhangi bir illiyet bağının bulunmadığı, tazminat istemi için gerekli koşulların oluşmadığı ileri sürülerek Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Kararın düzeltilmesi isteminin reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY_TETKİK_HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

.Karar düzeltme isteminin kabulü ile Daire kararı kaldırılarak, İdare Mahkemesi kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onuncu Dairesinin 26/02/2020 tarih ve E:2016/2363, K:2020/923 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Ayrıca, anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.