KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2020/5215 E., 2024/3003 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2024
- Esas No
- 2020/5215
- Karar No
- 2024/3003
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Temyiz eden (davalı)
- ... Kurumu Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemlerin_konusu
Davacı tarafından, İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü ve Büyükçekmece Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğü tutanaklarına istinaden, sigortalı işe giriş bildirgeleri ile sigortalı işten ayrılış bildirgelerinin ve aylık prim ve hizmet belgesinin süresinde verilmediğinden bahisle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 151.915,00 TL idari para cezası ile tecziyesine ilişkin İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Küçükçekmece Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...
İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 05/11/2019 tarih ve E:2019/4484, K:2019/7402 sayılı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 26. maddesinin uygulanmasını teminen verilen bozma kararına uyularak, dava dilekçesinin iptali yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımların temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı vekili tarafından; davanın maddi niteliği düşünüldüğünde yalnızca müvekkili davacıyı ilgilendirmediği, Mahkemece dava mirasçılara ihbar edilmeksizin verilen kararın hukuka uygun olmadığı ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından; davacının vefat etmesi nedeniyle idari para cezasının ortadan kalkmadığı, söz konusu cezanın malvarlığını ilgilendiren bir ceza olup mirasçılara intikal ettiği ve mirasçıların cezadan sorumlu olduğu ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2020/5215, K. 2024/3003, 17 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama