Danıştay 10. Daire E.2020/6248 K.2023/5625

2- … 3- … 4- … 5- … VEKİLİ : Av. …

MÜDAHİL (DAVALI YANINDA) : …Anonim Türk Sigorta Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : Davacıların murisi ...'ın 25/04/2012 tarihinde Erbaa Devlet Hastanesinde yanlış tedavi sonucu ölümüne sebebiyet verildiğinden bahisle uğranıldığı iddia edilen, davacılardan her biri için fazlaya ilişkin kısmı saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL olmak üzere toplam 2.500,00 TL maddi, ... için 100.000,00 TL, diğer davacılar için 50.000,00 TL olmak üzere toplam 300.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 25/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,

daha önce davanın reddi yolunda verilen kararın manevi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının Danıştay Onuncu Dairesinin 19/09/2019 tarih ve E:2019/6144, K:2019/5851 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak, ...

İdare Mahkemesince manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile toplam 120.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 25/04/2013 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin 180.000,00 TL manevi tazminat talebinin ise reddine ilişkin olarak verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, hükmedilen manevi tazminat miktarının çok yüksek olduğu, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçlardan muaf olmasına rağmen aleyhlerine 8.197,20 TL harca hükmedildiği, Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Ayrıca, anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hüküm fıkrasının 3. maddesi dışındaki kısımlarının hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Temyiz İstemine Konu Mahkeme Kararının, Hüküm Fıkrasının 3. Maddesi Yönünden İncelenmesi:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam eden "Kararın bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında, temyiz incelemesi sonunda karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Temyize konu İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2. maddesinde, "Manevi tazminat olarak hükmedilen toplam miktar üzerinden hesaplanan 8.197,20-TL nispi karar harcından peşin alınan 1.033,20-TL harcın mahsubu ile kalan 7.164,00-TL harcın davacılara hükmedilen tazminat miktarları oranında tamamlatılması için ilgili tahsil dairesine müzekkere yazılmasına" ibaresine yer verildikten sonra, 3. maddesinde, "Kabul edilen toplam manevi tazminat tutarı üzerinden hesaplanan 8.197,20-TL harcın davalı idareden alınarak, hükmedilen tazminatla orantılı olarak,

davacılara verilmesine" hükmedilmesi gerekirken "manevi" yerine sehven "maddi" ibaresine yer verilerek "Kabul edilen toplam maddi tazminat tutarı üzerinden hesaplanan 8.197,20-TL harcın davalı idareden alınarak, hükmedilen tazminatla orantılı olarak, davacılara verilmesine" hükmedildiği görülmektedir.

Bu durumda, temyize konu kararın hüküm fıkrasının 3. maddesindeki "maddi" ibaresinin "manevi" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.