Danıştay 10. Daire E.2020/642 K.2024/2123

Davanın_konusu

Davacı tarafından, 2000 yılının Ocak ayı içerisinde Zonguldak Devrek 2. Er Eğitim Jandarma Tabur Komutanlığı emrinde zorunlu askerlik hizmetini yerine getirmekte iken, komutanı tarafından verilen nizamiye alanındaki çimlerin kesim talimatını yerine getirdiği sırada, ayağının kırılması suretiyle ağır yaralanmasından dolayı uğradığını ileri sürdüğü zararlarına karşılık 125.000,00 TL maddi ve 125.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 250.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, idari işlemden kaynaklanan zararlara ilişkin tazminat davalarında uygulanacak olan 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca süre hesabının yapılması gerektiği, davanın süresinde olduğu; davalı idare tarafından, istinaf aşamasında vekil vasıtasıyla istinafa cevap dilekçesi sunmuş olmalarından dolayı bu hukuki yardımın karşılığı olarak idareleri lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş olup davacıdan savunma alınmamıştır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.