Danıştay 10. Daire E.2021/1443 K.2021/1906

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu'nun Ek 1. maddesi ve Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine İlişkin Tüzük hükümleri uyarınca işe yerleştirilmek için Form-A Belgesi düzenlenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine yönelik … tarih ve … sayılı Kırşehir Valiliği Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. Mahkemelerinin daha önceki kararının temyiz incelemesi sırasında bozulması üzerine Danıştay Onuncu Dairesinin 12/12/2019 tarih ve E:2016/3411, K:2019/10283 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle, davacı hakkındaki korunma kararının, reşit olmadan önce kaldırılmasına karar verilmişse de, korunma kararının kaldırılmasına ilişkin.

Aile Mahkemesi kararının Yargıtay'ın ilgili Dairesi tarafından bozulması nedeniyle, bu kararın hukuk aleminde var olmadığı, bu nedenle, 18 yaşını bitirinceye kadar korunma kararının geçerliliğini koruduğu, reşit oluncaya kadar sosyal hizmet modellerinden fiilen yararlanmamış olmasının ise idarenin bakım ve gözetim yükümlülüğünü kaldırmayacağı ve davacının başvurusunun reddedilmesine gerekçe olamayacağı, bu durumun davacıya yükletilemeyeceği sonucuna varılmakla, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının Form A belgesi düzenlenmesi için mevzuatta aranan şartları taşımadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.