Danıştay 10. Daire E.2021/1492 K.2021/3800

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Adıyaman ili, … ilçesi, … köyü, … ada, … parsel sayılı taşınmazda bulunan evinde davalı idarenin yürüttüğü yol çalışması nedeniyle hasar oluştuğundan bahisle hasar bedeli olarak belirlenen 42.960,00 TL'nin adli yargıda dava açma tarihi olan 06/01/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; Danıştay Onuncu Dairesi'nin 18/04/2019 tarih ve E:2014/6290, K:2019/3139 sayılı bozma kararına uyularak, yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, davalı idarenin eylemi nedeniyle oluşan zararın karşılığı olmak üzere 13.507,88-TL maddi tazminatın, adli yargı yerinde davanın açıldığı 06/11/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte hesaplanarak davalı idarece davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin 29.452,12-TL'lik kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Mahkeme kararına esas alınan bilirkişi raporunun bilimsel ve somut veri içermediği, eksik bilgiye dayalı olduğu, Mahkeme kararının tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, Mahkeme kararına esas alınan bilirkişi raporunun soyut şekilde hazırlandığı, idarelerine yüklenebilecek herhangi bir kusur bulunmadığı, Mahkeme kararının tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un Ek 1. maddesinde, ''Bu Kanunun tek hakimle çözümlenecek davalara ilişkin 7 nci maddesindeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk lirasını aşmayan kısımları dikkkate alınmaz.

Yukarıdaki fıkra uyarınca her takvim yılı başından geçerli olmak üzere uygulanan parasal sınırların artışı, artışın yürürlüğe girdiği tarihten önce idare ve vergi mahkemelerince nihaî olarak karara bağlanmış davalar ile Danıştayın bozma kararı üzerine bozulan mahkemece yeniden bakılan davalarda uygulanmaz.'' hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2576 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen Ek 1. maddesinde, tek hakimle bakılacak davalarda uygulanan parasal sınır artışının, Danıştayın bozma kararı üzerine mahkemece yeniden bakılan davalarda uygulanmayacağı kurala bağlanmıştır.

… İdare Mahkemesi'ce heyet halinde verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı davanın kabulü yolundaki kararın temyizi üzerine Danıştay Onuncu Dairesi'nin 18/04/2019 tarih ve E:2014/6290, K:2019/3139 sayılı kararı ile anılan kararın bozulduğu, bozma kararı üzerine … İdare Mahkemesinin davanın yetki yönünden reddi yolunda verdiği karar sonucu dosya önüne gelen … İdare Mahkemesi'ce verilen temyize konu … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın tek hakimle verildiği görülmektedir.

Bu durumda, 2576 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesi uyarınca tek hakimle bakılacak davalarda uygulanan parasal sınır artışının, Danıştayın bozma kararı üzerine mahkemece yeniden bakılan davalarda uygulanmayacağı dikkate alındığında, bozma kararı üzerine Mahkemece heyet halinde karar verilmesi gerekirken, tek hakimle karar verilmesinde hukuki isabet bulunmamaktadır.