Danıştay 10. Daire E.2021/1595 K.2024/5672

İstemin_konusu

Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazın taş ocağı, mıcır deposu ve şantiye binası yapılmak suretiyle 01/01/1992-01/09/2000 tarihleri arasındaki kullanımından dolayı talep edilen arazi kullanım bedeli ile yasal faizi ödemesine yönelik olarak davalı idarece açılan davada, ...

Asliye Hukuk Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile kesinleşen kamu alacağının, 6111 sayılı Kanun'a dayalı olarak yapılandırılması talebinin reddine yönelik olarak tesis edilen, ... tarih ve ... sayılı işlemin istemiyle açılan davada; ...

İdare Mahkemesince, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 22/03/2017 tarih ve E:2016/1493, K:2017/1595 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda ... İdare Mahkemesince, davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Ayrıca, anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.