Danıştay 10. Daire E.2021/3601 K.2021/3928

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla tarafların manevi tazminata ilişkin istinaf başvurularının reddine, istinaf başvurularının kısmen kabulü ile kararın maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne ilişkin kısmının kaldırılmasına, maddi tazminat isteminin reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen kesin karara karşı temyiz başvurusunda bulunulması üzerine; … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… sayılı kararıyla; bakılan davanın konusu itibarıyla 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalardan olmadığı ve temyizi istenen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, davanın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi kapsamında olduğu belirtilerek temyiz isteminin incelenmeksizin reddi kararının kaldırılması gerektiği, öte yandan istinaf isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin kararın aleyhine olan kısmının bozulması gerektiği; davalı İçişleri Bakanlığı tarafından ise istinaf isteminin kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin kararın aleyhine olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI : İçişleri Bakanlığı tarafından davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davacı ve Gaziantep Valiliği tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davacının temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… sayılı kararının onanması ve davalının temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

1-Davacının Temyiz İsteminin İcelenmesi: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen … tarih ve E:… sayılı davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddi yolundaki karar usul ve hukuka uygun olup, davacı dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri anılan kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2-Davalı İdarenin Temyiz İsteminin İncelenmesi:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu; "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği; "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği, kurala bağlanmıştır.

Bu durumda Gaziantep ili, Şahinbey ilçesi, … Mahallesi'nde … tarihinde yapılan sokak düğünü esnasında düzenlenen bombalı saldırı sonucu yaralanan davacının uğradığı zararlara karşılık (miktar artırımı sonucu) 64.069,91 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareler tarafından ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde sayılan temyiz yolu açık davalardan olmaması (temyiz parasal sınırının 2020 yılı itibarıyla 176.000,00 TL olması) nedeniyle, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar kesin olup, temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.

(X)-KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Temyiz başlıklı 46. maddesinin birinci fıkrasında, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir" kuralı yer almış, maddenin devamında, temyiz edilebilecek kararlar;

açılan davanın konusu esas alınarak belirlenmiş, aynı fıkranın (b) bendinde, "Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"da verilen kararların temyiz edilebileceği kurala bağlanmış; aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından,

davanın açıldığı 21/04/2017 Tarihinde temyiz parasal sınırının 103.000,00 TL olduğu görülmüştür.

2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden; konusu belli bir parayı içeren; tam yargı davalarında verilen kararlardan hangilerinin temyizen inceleneceği hususunda; "davanın konusu ve "Kanun tarafından öngörülen miktarı aşma" ölçütlerinin getirildiği anlaşılmaktadır.

İdari eylemler nedeniyle açılan tam yargı davalarında verilen kararların, 2577 sayılı Kanun'un 46/1-(b) maddesi uyarınca temyize tabi olup olmadığının; "verilen kararlar"ın tarihine göre değil, davanın konusu olan parasal miktara göre belirleneceği hükme bağlandığından; bu husustaki değerlendirmenin, dava açma tarihinde yürürlükte bulunan temyiz parasal sınırının esas alınarak yapılması gerekmektedir.

Aksi yönde yapılacak uygulamanın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde belirtilen parasal sınırların yıl itibariyle yeniden değerleme oranında arttırılması nedeniyle; bu tür davaların açıldığı yılda sonuçlanmaması halinde; kararın temyize tabi olup/olmama dolayısıyla davanın taraflarının bu kanun yolununu kullanıp, kullanamama durumunun değişmesine neden olacağı ve bu durumun ise; kanun yollarına başvurma açısından, kanuni açıklık bulunmaması sonucunu doğuracağı açıktır.

Dosyanın incelenmesinden, davanın açıldığı 21/04/2017 tarihinde temyiz parasal sınırının 103.000,00 TL, dava konusu tazminat miktarının ise 50.200,00 TL olduğu; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde sayılan temyiz yolu açık davalardan olmaması (temyiz parasal sınırının 2017 yılı itibarıyla 103.000,00 TL olması) nedeniyle, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar kesin olup, açıklanan gerekçe ile temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.

Davacı ve davalı idarenin temyiz isteminin yukarıda açıklanan gerekçe ile reddedilmesi gerektiği görüşüyle, aksi yöndeki Daire kararına katılmıyorum.