Danıştay 10. Daire E.2021/3904 K.2023/5802

2) … … 7) … 8) … VEKİLLERİ: Av. …

TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)

1) … Bakanlığı

VEKİLİ

Hukuk Müşaviri …

2) … Bakanlığı (… Bakanlığı) VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN KONUSU

Manisa İli, Soma İlçesi, Eynez Maden Ocağı'nda 13/05/2014 tarihinde meydana gelen kazada davacıların yakını …'ın hayatını kaybetmesinde idarelerin hizmet kusuru olduğu ileri sürülerek davacılar tarafından 11/01/2016 tarihinde davalı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına yapılan başvurularının zımnen reddi üzerine, davacılardan eş … için 500.000,00 TL, çocuklar … ve … için ayrı ayrı 350.000,00 TL, baba … için 250.000,00 TL, kardeşler …, …, … ve … için ayrı ayrı 150.000,00 TL olmak üzere toplam 2.050.000,00 TL manevi tazminatın 28/10/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacıların murisinin gerçekleşen olayda kusurunun bulunmayışı, davalı idarelerin kusuru, olayın oluş şekli, zararın niteliği dikkate alınarak ve davacıların yakınlarını kaybetmeleri durumları birlikte değerlendirilerek davacılar eş … için 27.000,00 TL, çocuklar … ve … için ayrı ayrı 22.500,00 TL, baba … için 15.000,00 TL, kardeşler …, …, … ve … için ayrı ayrı 9.000,00 TL olmak üzere toplam 114.000.000,00 TL manevi tazminatın idareye yapılan ilk başvuru tarihi olan 12/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerce ödenmesi gerekçesiyle davanın kısmen kabulü, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, istinaf başvurularına konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesi 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine ilişkin kararının Danıştay Onuncu Dairesinin 29/06/2020 tarih ve E:2018/5182, K:2020/2447 sayılı kararıyla davacılardan müteveffanın eşi için 27.000,00 TL, çocukları için ayrı ayrı 22.500,00 TL, babası için 15.000,00 TL,

kardeşleri için ayrı ayrı 9.000,00 TL manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de belirtilen rakamlar üzerinden toplam tazminat tutarı 123.000,00 TL olduğu halde 114.000,00 TL üzerinden hüküm kurulması ve baba … için takdir edilen 15.000,00 TL manevi tazminatın yetersiz olduğu gerekçesiyle bozulması üzerine bozma kararına uyularak davacılardan …'ın manevi tazminat isteminin 18.000,00 TL'sinin 12/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve davacılar lehine toplam 126.000,00 TL manevi tazminat isteminin kabulüyle fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacılar tarafından reddedilen manevi tazminat nedeniyle davalı idareler lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. Davalı idareler tarafından idarelerine husumet yöneltilemeyeceği, dava konusu olayın %100 işverenin kusurundan kaynaklandığı, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarının bakılmakta olan dosya kapsamında kendilerine tebliğ edilmediği, hükmedilen manevi tazminat tutarlarının yüksek olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davalı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından davacıların temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmakta olup, diğer davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.