Danıştay 10. Daire E.2021/6635 K.2022/4188

1- … 2- … 3- … 4- … 5- … 6- … VEKİLİ: Av. …

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Genel Müdürlüğü VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN_KONUSU: Kocaeli ili, Başiskele ilçesi, … Beldesi, … pafta, … sayılı tarla vasıflı kadastral parselin kamulaştırıldığı, bu kamulaştırma işlemi sonrası yol yapımı esnasında yapılan dolgu nedeniyle oluşan kot farkından dolayı zararın meydana gelmesinde davalı idarenin hizmet kusuru olduğu belirtilerek uğranıldığı ileri sürülen 30.000,00 TL maddi zararın adli yargı yerinde açılan davanın tarihi olan 17/09/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararına uyularak ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın davacılarca esastan davalı idarece vekalet ücreti yönünden temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI

Davacılar tarafından, bilirkişi raporunda çelişkiler olduğu, dava tarihi olan 2004 yılındaki duruma göre değerlendirme yapılması gerektiği, daha sonraki imar durumunda oluşan değişikliklere göre karar verilmesinin doğru olmadığı, taşınmazın dava tarihinde arsa niteliğinde kadastro parseli olduğu, imar parseli olmasının şart olmadığı ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, idare lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülerek Mahkeme kararının düzeltilerek onanması istenilmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davacılarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.