Danıştay 10. Daire E.2021/7320 K.2024/1144

Dava konusu istem: Davacı apartman yönetimi tarafından, işe giriş ve işyeri bildirgeleri ile 2014/02-12, 2015/01, 02 dönemlerine ait aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde Kuruma verilmediğinden bahisle 33.669,00 TL idari para cezası ile tecziyesine ilişkin İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü ... Sosyal Güvenlik Merkezinin ... tarih ve... sayılı işlemi ile bu işleme karşı yapılan itirazın reddine dair Komisyon Kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

24/03/2015 tarihli denetmen raporunda yer alan ifade tutanaklarından ...'in apartmanda kapıcı olarak çalıştığı, bu kişiye ilişkin bildirimlerin yapılmadığı ve primlerinin yatırılmadığının sabit olduğu, bununla birlikte para cezası hesaplanırken asgari ücretin 4, 8, 12 ve 6 katının toplamının alındığı, hesaplama yönteminin anlaşılamaması nedeniyle [örneğin işe giriş bildirgesinin denetim sonucu verilmediğinin anlaşılması halinde asgari ücretin iki katı ceza verilmesi,

aylık prim ve hizmet belgesi verilmemesi durumunda her fiil için (olayımızda 13 ay) asgari ücretin iki katı tutarında ceza verilmesi gerekirken] her bir madde uyarınca verilen cezaların ve artırma sebeplerinin açıklanmasının 03/05/2016 tarihli ara karar ile davalı idareden istenildiği, ara kararına cevap verilmediği görüldüğünden para cezasının hatalı hesaplandığı anlaşılan dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme sonucunda; şikayetçi ...'in sigortasız olarak çalıştırıldığı hususunun gerek kesinleşen adli yargı kararı gerekse de dava dosyası içerisinde bulunan bilgi ve belgeler ile sabit olduğu, idari para cezası hesaplanırken Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından 05/02/2015 tarihinde yapılan fiili denetim tarihinden geriye yönelik bir yıllık sürenin baz alındığı, idari para cezası hesap cetvelinde gösterilen tabloda belirtilen 1.071,00 TL x 4 kısmının işe giriş (*2) ve işyeri bildirgesinin (*2) süresinde verilmediğinden,

1.071,00 TL x 8 kısmının 2014 yılı 2, 3, 4, 5. aylarına (4 ay *2) ait, 1.134,00 TL x 12 kısmının 2014 yılı 6, 7, 8, 9, 10, 11. (6 ay *2) aylarına ait, 1.201,50 TL x 6 kısmının 2014 yılı 12, 2015/1, ve 2.

(3 ay *2) aylarına ait aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde Kuruma verilmediğinden bahisle uygulanan idari para cezası miktarlarını gösterdiği, bu haliyle hesap tablosunun anlaşılabilir olduğu, idari para cezası toplamının kesin ve net bir biçimde ortaya konulduğu görüldüğünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu değerlendirme yapılmadan dava konusu işlemin iptali yönünde verilen İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle temyize konu kararının bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME

TALEP_EDENİN_İDDİALARI: Davacılar tarafından, söz konusu kişinin apartmanda çalışan olarak değil kiracı olarak bulunduğu, dava konusu para cezasının yanlış hesaplandığı, davalı idare tarafından Mahkemece cezanın yanlış hesaplandığı iddiasına karşılık istenen evrakın gönderilmediği, bunun da adil yargılanma hakkını ihlal ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulüyle hukuka uygun olarak verilen Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onuncu Dairesinin 25/03/2021 tarih ve E:2019/4901, K:2021/1422 sayılı kararı kaldırılarak davalı idarenin temyiz istemi yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.