Danıştay 10. Daire E.2021/7649 K.2022/1485

Davanın_konusu

Davacı tarafından, almış olduğu yenileme eğitimi sonrası yaptığı silahsız özel güvenlik kimlik kartı (çalışma izni) yenileme başvurusunun, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinin (2.) alt bendi uyarınca kaçakçılık suçundan mahkum olmamak koşulunu taşımadığından bahisle reddi ile kimlik kartının iptaline ilişkin Gaziantep Valiliği İl Özel Güvenlik Komisyonunun ...tarih ve ...sayılı kararının iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu işleme dayanak olan ceza mahkemesi kararlarının infazının tamamlandığı ve adli sicil kaydında görünmediği, memnu haklarının ceza mahkemelerince iadesine karar verildiği, adli para cezasına mahkum olmuş kişilerin eski hükümlü gibi değerlendirilemeyeceği, daha önce tarafına aynı hukuki durumdayken 2016 yılında özel güvenlik görevlisi kimlik kartı düzenlendiğinden özel güvenlik görevlisi olarak çalışmak için kazanılmış hakkının bulunduğu belirtilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.