Danıştay 12. Daire E.2021/7688 K.2022/1324

Dava konusu istem: Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken 07/06/2010 tarihinde istifa eden ve açıkta iken 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname yürürlüğe girdikten sonra emekliye ayrılan davacı tarafından, 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca vergi denetmeni kadro unvanının kaldırılarak aynı Kanun Hükmünde Kararname ile ihdas edilen vergi müfettişi kadro unvanı için öngörülen ek gösterge ile makam ve görev tazminatından yararlandırılması talebiyle yaptığı başvurunun reddine dair 28/05/2018 tarihli işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, dava konusu işlemin ek göstergeye ilişkin kısmının iptali ile tazminat isteminin kabulü yolundaki Mahkeme kararının Danıştay Onikinci Dairesinin 30/06/2020 tarih ve E:2020/617, K:2020/2605 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na ekli (I) sayılı Cetvelin I/g bendinde, en az üç yıllık yükseköğrenim mezunu olan ve yeterlik sınavı sonunda vergi müfettişliğine atananların (3600) ek göstergeden yararlanmalarının öngörüldüğü;

diğer taraftan, 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle, 178 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 12. maddesinde yapılan değişiklikle de, vergi müfettişi kadrolarına atanmış sayılanlardan halen bu kadrolarda bulunanların, 657 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I- Genel İdare Hizmetleri Sınıfı” bölümünün (g) bendinde öngörülen ek göstergelerden, anılan bentte belirtilen şartlar aranmaksızın yararlanacağı öngörülmek suretiyle, 15/11/2011 tarihinden sonra halen bu kadrolarda bulunanlar yönünden istisnai bir düzenleme yapıldığı;

bu düzenlemenin 15/11/2011 tarihinden önce emekliye ayrılanları kapsamadığı açık olup, bu tarihten önce emekliye ayrılanların, 28/02/2012 tarihli (XXXI) sayılı Eşitlik Cetvelinin 34. sırası ile yapılan eşitlik işlemi uyarınca, 657 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I-Genel İdare Hizmetleri Sınıfı” bölümünün (g) bendinde yer alan şartları taşımaları gerektiği hususunda kuşku bulunmadığı; bu durumda, 657 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin I/g bendindeki "yeterlik sınavında başarılı olma" koşulunu taşımayan davacının;

anılan bentteki ek göstergeden yararlandırılmamasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Davacının temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onikinci Dairesince, temyize konu karar hukuk ve usule uygun bulunmuş ve kararın onanmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na ekli (I) sayılı Cetvelin ek göstergeleri düzenleyen 1/g bendinin parantez içi hükmünde belirtilen şartları taşıdığı, bu nedenle ek göstergeden yararlandırılması gerektiği ileri sürülerek, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Düzeltilmesi istenen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, ileri sürülen nedenlerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesine uymadığı, bu nedenle istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onikinci Dairesinin 02/06/2021 tarih ve E:2021/3001, K:2021/3393 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, davanın ek gösterge istemi yönünden reddine yönelik kısmı usul ve hukuka uygun olup, davacı tarafından verilen dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyize konu kararın hüküm fıkrasında, davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Uyuşmazlıkta, ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, "dava konusu işlemin, davacının vergi müfettişlerinin ek gösterge rakamından yararlandırılması talebiyle yaptığı başvurunun reddine yönelik kısmında hukuka aykırılık görülmemiş olup, bu yüzden ek gösterge rakamı nedeniyle aylık farkları tutarının tazmini olanağının bulunmadığı; diğer taraftan davacının birinci dereceli kadroda iki yıl çalışmadan emekli olması dolayısıyla makam ve görev tazminatından yaralandırılmasının da mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, bu kararla da davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedildiği;

bu kararın ek gösterge yönünden davanın reddine ilişkin kısmının Danıştay Onbirinci Dairesince bozulması üzerine, bozma kararına uyularak; ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu işlemin ek göstergeye ilişkin kısmının iptaline, 01/03/2012 tarihinden itibaren yoksun kaldığı ek gösterge tutarının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verildiği; anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Onbirinci Dairesinin kararıyla onandığı,

davalı idare tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine Dairemizin 30/06/2020 tarih ve E:2020/617, K:2020/2605 sayılı kararıyla "657 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin I/g bendindeki "yeterlik sınavında başarılı olma" koşulunu taşımayan davacının; anılan bentteki ek göstergeden yararlandırılmamasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle bozulduğu; ...

İdare Mahkemesince bozma kararına uyulmak suretiyle verilen temyiz istemine konu kararda ise; dava konusu işlemin ek gösterge istemine ilişkin kısmı ve anılan istemden kaynaklanan parasal hak talebi yönünden davanın reddine ve kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.700,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

İdare Mahkemesinin davanın reddi yolunda verilen ve davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olan 06/03/2013 tarihli kararının, makam ve görev tazminatlarının ödenmesi istemi yönünden davanın reddine ilişkin kısmının davacı tarafından temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği dikkate alındığında, temyize konu kararda davalı idare lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, temyize konu İdare Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasında yer alan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.700,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine," ibaresinin, "daha önce bu konuda hüküm kurulduğundan, yeniden vekâlet ücretine hükmedilmemesine" şeklinde düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.