Danıştay 10. Daire E.2022/2210 K.2025/2007

2- ... 3- ... 4- ... VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMLERİN_KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının kabule ilişkin kısmının davalı idare ve davalı idare yanında müdahiller tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN_KONUSU : Davacı tarafından, 21/12/2016 tarihinde gözünden geçirmiş olduğu operasyon neticesinde sağ gözünün görme yetisini kaybetmesi olayında davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğundan bahisle 1.000,00 TL (miktar artırımı ile 51.864,98 TL) maddi ile 100.000,00 TL (miktar artırımı ile 300.000,00 TL) manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, miktar artırımı sonrası 51.864,98 TL maddi tazminat isteminin kabulüne, miktar artırımı sonrası 300.000,00 TL manevi tazminat isteminin 50.000,00 TL'lik kısmının kabulüne, 250.000,00 TL'lik kısmının ve bu kısma ilişkin faiz talebinin reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; tarafların ve davalı yanında müdahillerin istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davanın süresinde açılmadığı, tedavide kusurlarının bulunmadığı, merkezin düzenli aralıklarla temizlik ve denetiminin yapıldığı, inceleme raporu ile bulaşın hastane kaynaklı olmadığının ortaya konulduğu, görme kaybının hastada mevcut olan maküla dejenerasyonuna bağlı olabileceği, hastaya rahatsızlığına yönelik gerekli tedavinin yapıldığı, maküla dejenerasyonu olan hastalarının enfeksiyon komplikasyonuna daha meyilli oldukları, komplikasyona zamanında müdahale edildiği, her hizmet kusurunun tazminata hükmetmek için yeterli olmadığı,

sağlık hizmetinin bünyesinde taşıdığı risk gereği tazminata hükmedilebilmesi için ağır ve önemli bir kusurun bulunması gerektiği, temyize konu kararın hekimlerin mesleklerini gereği gibi yapmalarını engelleyici sonuç doğuracağı, manevi tazminata hükmetme koşullarının da bulunmadığı, hükmedilen manevi tazminatın sebepsiz zenginleşme niteliğinde olduğu, hizmet kusuru yönünden kararın yeterli açıklamayı içermediği iddialarıyla; davalı idare yanında müdahiller tarafından, maluliyet durumuna yönelik itirazlar değerlendirilmeden karar verildiği, kararın gerekçelendirilmediği, görme engelinin işlem öncesi mevcut olduğu,

aksine görmesinde artış yaşandığı, enfeksiyonun kaynağı tespit edilmeden karar verildiği, yapılan araştırmalarda hastaneden kaynaklı enfeksiyon bulgusuna rastlanmadığı iddialarıyla temyize konu kararın kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli olarak onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

A) Temyize Konu Kararın Maddi Tazminat İsteminin Kabulüne İlişkin Kısmının İncelenmesi:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın maddi tazminata ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

A) Temyize Konu Kararın Manevi Tazminat İsteminin Kabulüne İlişkin Kısmının İncelenmesi:

Manevi tazminatın patrimuanda meydana gelen bir eksilmeyi karşılamaya yönelik bir tazmin aracı olmayıp manevi tatmin aracı olduğu, başka türlü giderim yollarının bulunmayışı veya yetersiz kalışının manevi tazminatın parasal olarak belirlenmesini zorunlu hale getirdiği, manevi tazminata hükmedilmesi için kişinin fizik yapısını zedeleyen, yaşama ve kazanma gücünün azalması sonucunu doğuran olayların meydana gelmesi ve idarenin hukuka aykırı bir işlem veya eylemi sonucunda ağır bir elem ve üzüntünün duyulmuş olması veya şeref ve haysiyetinin rencide edilmiş bulunması gerektiği yargısal içtihatlar ile sabittir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 16. maddesinin 4. fıkrasına, 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile ''Ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktar, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir.'' cümlesi, aynı Kanun'un 5. maddesi ile de 2577 sayılı Kanun'a Geçici 7. madde olarak ''Bu maddeyi ihdas eden Kanunla, bu Kanunun 16 ncı maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen hüküm, kanun yolu aşaması dâhil, yürürlük tarihinde derdest olan davalarda da uygulanır." cümlesi eklenmiştir.

Miktar artırım müessesesi, davanın görülmesi sırasında tarafların kusurlarında, zararı doğuran nedenlerin ve olayların tespitinde ve uğranılan zararın miktarında bir değişiklik olması durumunda maddi tazminat için işletileceği gibi; zararı doğuran olaydan sonra yeni ortaya çıkan bulgu ve tespitler sonucu, kişilerin manevi yönden çok daha fazla etkilendiğinin saptanması halinde manevi tazminat için de uygulanabilir. Ancak bu durumun istisnai bir durum olduğu ve manevi zararın sonradan gerçekten artmış olduğunun tespiti halinde işletilebileceği kuşkusuzdur.

Uyuşmazlıkta, davacı açısından sonradan oluşan veya öğrenilen yeni bir olgu bulunmadığından miktar artırım yoluyla manevi tazminat tutarının artırılmasına olanak bulunmamakta olup, davacının manevi zarara ilişkin talebinin dava dilekçesinde talep edilen miktar üzerinden değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, davacının manevi tazminata ilişkin talebinin dava dilekçesinde belirttiği tutar olan 100.000,00 TL üzerinden değerlendirilmesi gerekirken 20/03/2020 tarihinde kayıtlara giren miktar artırım dilekçesinde manevi tazminat için belirlenen 300.000,00 TL üzerinden değerlendirilmesinde ve bu kısma yönelik istinaf başvurusunun gerekçe eklenmeksizin reddedilmesinde hukuka uyarlık bulunmamakta ise de temyize konu kararın manevi tazminata ilişkin kısmında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik görülmemiştir.