Danıştay 10. Daire E.2022/244 K.2022/338

Davanın konusu

Giresun ili, Görele ilçesi, ... beldesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parselde kayıtlı, davacı mülkiyetindeki taşınmazın sınırında bulunan alana davalı idarece katı atık bertaraf tesisi inşa edildiği, tesisin faaliyete geçmesinden sonra oluşan kokudan dolayı davacının taşınmazının bulunduğu yere gidemediği, tesisin varlığı nedeniyle inşaat yapma hakkının engellendiği, fındık bahçesinin bakımını yapmasının ve mahsulünü toplamasının imkansız hâle geldiği, bu nedenle taşınmazının kullanılamadığı ileri sürülerek taşınmaz değerine karşılık olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL tutarındaki maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:.. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özetleri: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Bu kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., T:... sayılı kararı ile kesin olarak verilen karara karşı temyiz yolu kapalı olduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.