Danıştay 10. Daire E.2022/2578 K.2023/1783

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından.

05/04/2010 tarihinden itibaren gerçekleştirdiği serbest meslek faaliyetinin 30/10/2011 tarihinde iradesi dışında sonlandırıldığı, dava konusu işleme esas alınan 2014/15 sayılı Genelgenin ilgili mevzuata, hukuki güvenlik, hukuki belirlilik ve eşitlik ilkelerine aykırı olduğu, Anayasa Mahkemesinin 2547 sayılı Kanun'un Geçici 64. maddesine ilişkin kararının anılan madde ile getirilen kısıtlamaların durdurulmasına yönelik olması nedeniyle idarenin bu karardan yararlanacaklar hakkında kararda bulunmayan sınırlamalar getirmesinin Anayasa'nın 2., 10., 13., 48. ve 56. maddelerine aykırı olduğu,

6514 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihe kadar geçen süreçte serbest meslek icra etme hakkı olan öğretim üyelerinden serbest meslek icra etmekte olanlar ile serbest meslek icra etmeyenlerin mesai saatleri sonrası serbest olarak çalışabilmeleri bakımından hukuksal olarak eşit statüde oldukları, anılan süreçte serbest meslek icra eden öğretim üyeleri gibi serbest meslek icra etmeyen öğretim üyelerinin de haklı beklentilerinin korunarak 6514 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra serbest meslek icra edebileceklerinin kabulünün,

hukuk devleti ilkesinin bir uzantısı olan hukuki güvenlik ve hukuki belirlilik ilkelerinin gereği olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.