Danıştay 10. Daire E.2022/3054 K.2023/5276

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince; daha evvel davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen kararın, Danıştay Onuncu Dairesinin 30/09/2021 tarih ve E:2019/6893, K:2021/4427 sayılı kararıyla manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne ilişkin kısmının bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, hizmet kusuru bulunup bulunmadığı hususuna yönelik olarak Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunca hazırlanan rapor ve dosyadaki bilgi-belgelerin birlikte değerlendirilmesinden; davacıya uygulanan stent çıkarma işleminin endikasyon ve tekniğinin tıp kurallarına uygun olduğu, daha sonra saptanan bölgesel enfeksiyonun, işlemin bir komplikasyonu olarak meydana geldiği,

dava konusu olayda davalı idareye atfedilebilecek bir hizmet kusuru bulunmadığı sonucuna varıldığı, bünyesinde risk taşıyan sağlık hizmeti nedeniyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için zarar görenin elem ve ızdırap duyması yeterli olmayıp hizmetin kusurlu yürütülmüş olması da gerektiği, dava konusu olayda davacıya manevi tazminat ödenmesini gerektirecek koşulların gerçekleşmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, geçirdiği operasyonlar nedeniyle anatomik yapısında bozulmalar meydana geldiği, stend çıkarma işleminin hekim tarafından yapılmadığı, tıp biliminin gereklerine uygun hareket etme yükümlülüğü altında olan hekimin ve diğer sağlık personelinin bu yükümlülüğe aykırı hareket ettiği, sağlık hizmetinin yeterince etkin yürütülmediği, olayda manevi tazminat koşullarının gerçekleştiği, bu süreçte yaşadığı manevi elem ve ızdırabın bir nebze de olsa giderilmesi bakımından manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.