Danıştay 10. Daire E.2022/3279 K.2024/447

2- … 3- … 4- … VEKİLİ : Av. …

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı VEKİLİ : Av. …

İSTEMLERİN_KONUSU : Davacılar tarafından, …'un sağ gözünde meydana gelen görme kaybında davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle uğradıkları ileri sürülen maddi ve manevi zararlara karşılık olarak … için 111.165,65 TL maddi (işgöremezlik tazminatı), 1.000,00 TL geçici işgöremezlik tazminatı, 70.000,00 TL manevi, anne … ve baba … için ayrı ayrı 5.000,00 TL maddi, 7.000,00 TL manevi, kardeşler …, …, …., … ve … için ayrı ayrı 3.000,00 TL manevi,

10.000,00 TL de tedavi giderleri olmak üzere toplam 231.165,65 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda; davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen ilk kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 28/09/2020 tarih ve E:2019/6513, K:2020/3309 sayılı kararı ile davanın re'sen ilgililere ihbar edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine.

İdare Mahkemesince bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, maluliyet oranına ilişkin tespitin hatalı olduğu, maddi tazminat miktarının eksik hesaplandığı, manevi tazminatın yetersiz olduğu, hükmedilen tazminata olay tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği; davalı idare tarafından, olayda hizmet kusurunun bulunmadığı, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğu, maddi tazminat hesabının hatalı olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ….

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.