KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2022/5552 E., 2024/446 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 4 Mart 2024
- Esas No
- 2022/5552
- Karar No
- 2024/446
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı / …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacılar)
- 1- …
Karar Metni
351 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
2- … 3- … 4- … VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN_KONUSU : Davacılar tarafından, yanlış teşhis ve tedavi nedeniyle davacılardan …'ın hamileliğine son verildiğinden bahisle ... için 30.000,00 TL manevi, 300,00 TL maddi, … için 30.000,00 TL manevi, 300,00 TL maddi, çocuklar … ve … için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 80.000,00 TL manevi, 600,00 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, manevi tazminat istemleri yönünden davanın kabulü, maddi tazminat istemleri yönünden reddi yolunda verilen ilk kararın kabule ilişkin kısmının Danıştay Onuncu Dairesinin 14/09/2020 tarih ve E:2019/6500,
K:2020/2937 sayılı kararı ile davanın ilgililere re'sen ihbar edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine …. İdare Mahkemesince bozmaya uyularak, manevi tazminat istemleri yönünden davanın kabulü, maddi tazminat istemleri yönünden davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E: …, K: … sayılı kararın kabule ilişkin kısmının davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, olayda hizmet kusurunun ve uygun illiyet bağının bulunmadığı, tazmin şartlarının oluşmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının temyize konu kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın kabule ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2022/5552, K. 2024/446, 4 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama