Danıştay 10. Daire E.2022/6607 K.2023/7866

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, gereği görüşüldü:

Dava; davacı şirket tarafından, 2008/7-2009/11 dönemine ait aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde Kuruma verilmediğinden bahisle uygulanan 18.754,20 TL, 2010/9. aya ait ek aylık prim ve hizmet belgesinin süresinde Kuruma verilmediğinden bahisle uygulanan 95,00 TL, defter ve belgelerin usulüne uygun olarak düzenlenmediğinden bahisle verilen 13.608,00 TL ve 2010/9. ay defter ve belgeleri ile ücret tediye bordrosunun usulüne uygun olarak düzenlenmediğinden bahisle verilen 760,00 TL idari para cezalarının iptali istemiyle açılmıştır.

Davacının temyiz isteminin incelenmesi;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 46. maddesinde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 5. fıkrasında ise, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği kurala bağlanmıştır.

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.

Dava dosyasının incelenmesinden,.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı, dava konusu idari para cezalarının 13.925,00 TL'lik kısmının iptali, 19.292,20 TL'lik kısmı yönünden davanın reddi yolundaki kararının, temyiz edilmesi üzerine Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesince verilen 07/02/2017 tarih ve E:2016/6936, K:2017/572 sayılı kararla kısmen onanması, kısmen bozulması neticesinde davacı ve davalı idare tarafından yapılan karar düzeltme başvurusu sonucu Danıştay Onuncu Dairesinin 08/02/2022 tarih ve E:2019/3729, K:2022/452 sayılı kararıyla, kararın düzeltilmesi istemleri kabul edilerek Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesince verilen karar kaldırılıp,.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, 760,00 TL'lik idari para cezasına, 18.754,20 TL'lik idari para cezasına, 13.608,00 TL'lik idari para cezasının 5.670,00 TL'lik bölümüne ilişkin kısımlarının onanmasına kesin olarak karar verilmesi suretiyle bu kısımların kesinleştiği, 13.608,00 TL'lik idari para cezasının 7.938,00 TL'lik kısmı ile 95,00 TL'lik para cezasına ilişkin kısımlarının ise bozulmasına karar verildiği, temyize konu,.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla da bozulan kısım yönünden yeniden yargılama yapılarak dava konusu işlemin, anılan bozma kararına uyularak iptaline karar verildiği, bu karara karşı davacı tarafından verilen temyiz dilekçesindeki iddiaların ise daha önce iptal edilen ve onanarak kesinleşen kısma yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Dairemizin bozma kararıyla İdare Mahkemesi kararının, dava konusu işlemin, defter ve belgelerin usulüne uygun olarak düzenlenmediğinden bahisle verilen 13.608,00 TL'lik idari para cezasının 7.938,00 TL'lik kısmı ile 2010/9. aya ait aylık prim ve hizmet belgesinin süresinde Kuruma verilmediğinden bahisle uygulanan 95,00 TL'lik idari para cezası yönünden davanın reddine dair kısmının bozulduğu, İdare Mahkemesince bozma kararı doğrultusunda hüküm kurulduğu ve davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılık iddialarının da sadece daha önce iptal edilen ve onanarak kesinleşen kısma yönelik olduğu, bu aşamada ise kesinleşen kararın yeniden incelenme imkânının bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin esasının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

Davalı idarenin temyiz isteminin incelenmesi;

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, davalı idarece temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.