Danıştay 10. Daire E.2022/728 K.2022/569

Davanın konusu

Emniyet Genel Müdürlüğü emrinde görev yapmakta iken KHK ile kamu görevinden çıkarılan davacı tarafından, FETÖ/PDY terör örgütü ile kuvvetli irtibat ve iltisakı bulunduğu yönünde amirlerince düzenlenerek OHAL İşlemleri İnceleme Komisyonuna gönderilen rapor, tutanak ve her türlü bilgi ve belgenin 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu uyarınca tarafına verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğünün işlemine karşı yapılan itirazın reddedilmesine yönelik Bilgi Edinme Değerlendirme Kurulunun …tarih ve …sayılı kararının iptali istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararı ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özetleri:

…Bölge İdare Mahkemesi …İdari Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararı ile davacının feragati nedeniyle konusu kalmayan istinaf başvurusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bu kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, …Bölge İdare Mahkemesi …İdari Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…, T:…sayılı kararı ile kesin olarak verilen karara karşı temyiz yolu kapalı olduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.