Danıştay 10. Daire E.2023/1497 K.2023/2446

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:

Dava, davacılar tarafından, hissedarı oldukları Kayseri ili, Yeşilhisar ilçesi, … Köyü, … mevkiinde yer alan … pafta … parseldeki taşınmazda Develi II. Merhale Sol Sahil Toplulaştırma Projesi kapsamında davalı idarece gerçekleştirilen toplulaştırma işleminin yargı kararıyla iptal edildiğinden bahisle toplulaştırma işleminden kaynaklanan zarara karşılık 100 TL (miktar artırım ile 46.775,73 TL) tazminatın işlem tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen Geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesi, 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu.

"Temyiz" başlıklı 46. maddesinde. Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesi, 6. fıkrasında; temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği, kurala bağlanmıştır.

Öte yandan.

2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi, 1. fıkrası, (b) bendinde, konusu yüzbin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar hakkında verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından,

temyizen incelenerek bozulması istenilen bölge idare mahkemesi kararının verildiği 2022 yılı için temyiz sınırı 261.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

Bu durumda, toplulaştırma işlemi sonucunda uğranıldığı iddia olunan zararın tazmini amacıyla 46.775,73 TL (miktar artırım dilekçesi ile) tazminat tutarının işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle beraber davacılara ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada, maddi tazminat miktarının temyiz sınırının altında kaldığı ve davanın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer almadığı anlaşıldığından, … Bölge İdare Mahkemesince istinaf başvurusunun reddi yönünde verilen karar kesin olup, temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.