Danıştay 10. Daire E.2023/1888 K.2023/5701

İstemlerin_konusu

6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu uyarınca asgari sermayenin yüzde beşi tutarında (1.000.000,00 TL) sisteme giriş payı bedeli istenmesine ilişkin işlemin iptaline ve 22/07/2012 tarihinde ihtirazi kayıt ile ödenen 1.000.000,00 TL tutarındaki sisteme giriş payının iade edilmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince, Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesinin 22/12/2015 tarih ve E:2015/5900, K:2015/6196 sayılı usule ilişkin bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI

I. Davacı tarafından; 1995 yılından beri kesintisiz şekilde ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğu, faktoring faaliyetinde bulunmak isteğiyle yasal süresinde davalı idareye başvuruda bulunulduğu, kendilerinden sisteme giriş payı istenilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı, gerekli sermaye şartının sağlanmasının yeterli görülmesi gerektiği ileri sürülmektedir. II. Davalı idarece; reddedilen dava üzerinden idareleri lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülerek mahkeme kararının vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosyanın tekemmül ettiği dikkate alınarak davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin ve 2577 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek, gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.