Danıştay 10. Daire E.2023/1974 K.2023/2618

İstemin_konusu

Asıl borçlu Tasfiye Halinde ... Asansörleri İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin davalı idareye olan borçları nedeniyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 79. maddesi uyarınca davacı şirkete gönderilen haciz ihbarnamesine yedi gün içinde itiraz edilmediğinden bahisle mal elinde ve borç zimmetinde sayılarak davacı şirket adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı 60.904,00 TL bedelli ödeme emrinin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın, davacı şirket tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı şirket tarafından, asıl borçlu şirkete borçlarının bulunmadığı, ödeme emrinin tebliğinden önce kendilerine haciz ihbarnamesi gönderilmediğinden kamu alacağının kesinleştiğinden söz edilemeyeceği iddialarıyla kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

İdare Mahkemesi kararının, davacının 6183 sayılı Kanun'un 79. maddesi uyarınca düzenlenen haciz bildirisine 7 günlük süre içinde itiraz etmediği, asıl borçlu şirkete karşı borcu bulunmadığını kanıtlayacak bir menfi tespit davası açtığına ilişkin de dosyaya herhangi bir bilgi ve belge sunmadığı, bu nedenle borç zimmetinde sayılarak davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.