Danıştay 10. Daire E.2023/1990 K.2024/332

2- … VEKİLİ : Av. …

TEMYİZ EDEN (DAVALILAR) : 1- … Bakanlığı / ANKARA

VEKİLİ

1. Hukuk Müşaviri Yrd. V. … 2- … Valiliği / … VEKİLİ : Av. …

İSTEMLERİN_KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacılar tarafından, yakınları ...'ün 13/03/2016 tarihinde Ankara Kızılay Güvenpark mevkiinde meydana gelen bombalı saldırıda yaşamını yitirmesi nedeniyle uğranılan zararın genel hükümler kapsamında karşılanması gerektiği ileri sürülerek müteveffanın eşi ... için 10.000,00 TL (miktar artırımı ile 615.853,00 TL) ve oğlu... için 10.000,00 TL (miktar artırımı ile 149.909,00 TL), diğer oğlu ... için 10.000,00 TL (miktar artırımı ile 98.138,00 TL) maddi ve tüm davacılar için ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idareler tarafından olayın bir terör saldırısı olduğunun belirtildiği, bombalı araç ile gerçekleştirilen patlama olayının çok sayıda vatandaşın ölümüne ve yaralanmasına sebep olduğu göz önüne alındığında, olay nedeniyle yakınlarını kaybeden davacıların maddi ve manevi zararlarının mevzuat hükümleri ve hukuki değerlendirmeler ışığında sosyal risk ilkesi uyarınca davalı idarelerce tazmin edilmesi gerektiği gerekçesiyle maddi tazminat ödenmesi istemleri yönünden davanın kabulüne, manevi tazminat istemleri yönünden davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince, 10/10/2015 tarihinde Ankara Tren Garında meydana gelen patlamaya yönelik inceleme ve değerlendirmelere yer verilerek Ankara Tren Garında meydana gelen terör olayı neticesinde oluşan zararda idarenin/idarelerin hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluğunu gerektirecek herhangi bir işlem ya da eyleminin olmadığı, 2577 sayılı Kanun'un 13. maddesi kapsamında, davalı idarenin/idarelerin olayın meydana gelmesinde hizmet kusuru ya da kusursuz sorumluluğu bulunmadığı,

5233 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra meydana gelen ve idarenin hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı terör olaylarının, anılan Kanun kapsamında değerlendirilmesi ve maddi zararlara ilişkin tazminat miktarlarının da 5233 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Yönetmeliği'nin 21. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle tarafların istinaf istemlerinin kısmen kabulüne, kısmen reddine, kararın kaldırılmasına, yeniden yapılan inceleme sonucunda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, yakınlarının Ankara Gar patlamasında vefat etmediği, kararda yakınlarının Ankara Gar patlamasında vefat etmiş gibi açıklamalara yer verildiği, istihbari bilginin bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, kamu kurum ve kuruluşlarına saldırı öncesi bilgi gönderilip gönderilmediğinin araştırılmadığı, yabancı devletlerin kendi yurttaşları için seyahat uyarısı yapıp yapmadığının araştırılmadığı, kararda Güvenpark patlamasına yönelik değerlendirme yapılmadığı, teröristlerin yargılandığı ceza dosyası incelenmeden karar verildiği,

ABD Büyükelçiliğinin kendi vatandaşları için patlamadan 2 gün önce saldırı olabileceğine yönelik uyarıda bulunduğu, olayda hizmet kusuru bulunduğunun açık olduğu, hükmedilen tazminatın kabul edilemez olduğu, sosyal risk ilkesi gereği evinden çıkıp işine giderken terör saldırısına kurban giden murislerinin ölümü nedeniyle idarelerin kusursuz sorumluluğu bulunduğunun kabulünün hakkaniyet gereği olduğu iddialarıyla;

davalı İçişleri Bakanlığı tarafından, üçüncü kişinin kusuru sebebiyle illiyet bağı ortadan kalktığı için idarelerinin kusurlu ya da kusursuz sorumluluğuna gidilemeyeceği, hükmedilen manevi tazminatın emsal dosayalara göre yüksek belirlendiği, sebepsiz zenginleşme niteliğinde olduğu, idarelerinin harçtan muaf olduğu iddialarıyla; davalı Ankara Valiliği tarafında ise olayda ihmal ya da kusurlarının bulunmadığı, maddi tazminatın 5233 sayılı Kanun kapsamında hesaplanması gerektiği, manevi tazminat yönünden idarelerinin sorumluluğu bulunmadığından hasım mevkiine alınmasının hukuka aykırı olduğu,

manevi tazminatın sebepsiz zenginleşmeye sebebiyet vermemesi gerektiği, manevi tazminatın 5233 sayılı Kanunda düzenlenmediği, idarelerinin harçtan muaf olduğu iddialarıyla temyize konu kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davalı idareler tarafından davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Dava, davacılar tarafından, yakınları ...'ün 13/03/2016 tarihinde Ankara Kızılay Güvenpark mevkiinde meydana gelen bombalı saldırıda yaşamını yitirmesi nedeniyle uğranılan zararın genel hükümler kapsamında karşılanması gerektiği ileri sürülerek müteveffanın eşi ... için 10.000,00 TL (miktar artırımı ile 615.853,00 TL) ve oğlu ... için 10.000,00 TL (miktar artırımı ile 149.909,00 TL), diğer oğlu ... için 10.000,00 TL (miktar artırımı ile 98.138,00 TL) maddi ve tüm davacılar için ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacılar yakını ...'ün 13/03/2016 tarihinde Ankara Kızılay Güvenpark mevkinde meydana gelen bombalı terör saldırısında hayatını kaybettiği anlaşılmaktadır.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararlarda bulunacak hususlar" başlıklı 24. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda, davacının ileri sürdüğü olayların ve dayandığı hukuki sebeplerin özeti istem sonucu ile davalının savunmasının özetinin, (e) bendinde ise kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçesi ve hüküm: tazminat davalarında hükmedilen tazminat miktarının belirtileceği düzenlenmiştir.

Öte yandan; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasında, "Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;

a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar.

b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar";

2. fıkrasında ise "Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;

a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,

b) Hukuka aykırı karar verilmesi,

c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması, sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozar..." hükümlerine yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyanın incelenmesinden, davacılar yakını ...'ün 13/03/2016 tarihinde Ankara Kızılay Güvenpark mevkiinde meydana gelen bombalı saldırıda yaşamını yitirdiği görülmektedir.

Bununla birlikte, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının "Dava Konusu İstem" ve "Maddi Olay" başlıklı kısımlarında ...'ün Ankara Güvenpark mevkindeki patlamada vefat ettiği belirtilmesine rağmen, "Hukuki Değerlendirme" kısmında inceleme ve değerlendirmelerin sehven 10/10/2015 tarihinde meydana gelen Ankara Gar patlamasına yönelik yapıldığı, ...'ün vefat ettiği Ankara Güvenpark saldırısında davalı idarelerin sorumluluğu bulunup bulunmadığına ilişkin inceleme ve değerlendirmelere yer verilmediği görüldüğünden temyize konu kararda hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, Ankara Güvenpark saldırısına yönelik inceleme ve değerlendirmelere yer verilerek davalı idarelerin sorumluluğunun tartışılmasını teminen temyize konu kararın bozulması gerekmektedir.