Danıştay 10. Daire E.2023/2041 K.2025/308

2- ... Bakanlığı / ANKARA VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN_KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN_KONUSU : Ticari takside şoför olarak çalışmakta iken ... tarihinde akşam saatlerinde aracına aldığı bir yolcunun bıçaklı saldırısı sonucu yaralanan davacı tarafından, meydana gelen olaya ilişkin yürütülen ceza soruşturmasının etkin bir şekilde yürütülmemesi nedeniyle uğramış olduğu manevi zararın artmasına sebebiyet verildiğinden bahisle uğranıldığı ileri sürülen manevi zarara karşılık 1.000.000 TL manevi tazminatın ... tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla uyuşmazlığın adli yargının görev alanına girdiğinden bahisle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, yaralanmasına ilişkin olayla ilgili kolluk ve savcılık tarafından gerekli delillerin toplanmadığı, parmak izi, kan örnekleri, HTS kayıtları ve kamera kayıtlarının kolluk tarafından incelenmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idarelerden Adalet Bakanlığı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, diğer davalı İçişleri Bakanlığı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.