Danıştay 10. Daire E.2023/2839 K.2023/4066

Davanın_konusu

Davacılardan ...'ın 17/07/2017 tarihinde oyun oynadığı esnada trambolinden düşmesi sonucunda götürüldüğü Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortapedi bölümünde yapılan 18/07/2017 tarihli müdahalenin yanlış olduğundan bahisle uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık (fazlaya dair haklar saklı tutulmak kaydıyla) 20.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davacıların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir. Anılan kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; temyizi istenen kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca bölge idare mahkemelerinin temyiz edilebilecek kararları arasında yer almadığından kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda düzenlenen belirsiz alacak davasının idari yargıda da uygulanabilir olduğu, bu haliyle istinaf kararının kesin nitelikte olmadığı, İdare Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Savunma alınmamıştır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) - KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasında, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir" kuralı yer almış, maddenin devamında, temyiz edilebilecek kararlar;

açılan davanın konusu esas alınarak belirlenmiş, aynı fıkranın (b) bendinde, "Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar" da verilen kararların temyiz edilebileceği kurala bağlanmış; aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından,

davanın açıldığı 05/11/2018 tarihinde temyiz parasal sınırının 117.000,00 TL olduğu görülmüştür.

2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan maddelerinde, konusu belli bir para olan tam yargı davalarında verilen kararlardan hangisinin, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca temyize tabi olup olmadığının; "verilen kararlara göre" değil, açılan davalardaki parasal miktara göre belirleneceği hükme bağlandığından; bu husustaki değerlendirmenin dava açma tarihinde yürürlükte bulunan temyiz parasal sınırının esas alınarak yapılması gerekmektedir.

Aksi uygulamanın, 2577 sayılı Kanun'da belirtilen parasal sınırlar yıl itibarıyla yeniden değerleme oranında artırıldığından, davanın açılmasından sonraki yargılama sürecine göre kararın temyiz edilebilme durumunun değişmesi nedeniyle, kanun yollarına başvurma açısından, kanuni açıklığın bulunmadığı sonucunu doğuracağı açıktır.

Dosyanın incelenmesinden; davanın, davacılar tarafından, davacılardan ...'ın 17/07/2017 tarihinde oyun oynadığı esnada trambolinden düşmesi sonucunda götürüldüğü Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortapedi bölümünde yapılan 18/07/2017 tarihli müdahalenin yanlış olduğundan bahisle uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık (fazlaya dair haklar saklı tutulmak kaydıyla) 20.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle 05/11/2018 tarihinde açıldığı, davanın reddi yolunda verilen karara karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun.

Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince kesin olarak reddedilmesi üzerine Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istemiyle davacılar tarafından temyiz başvurusu yapıldığı, davacıların temyiz isteminin. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen temyize konu kararıyla reddedildiği ve anılan kararın bozulması istemiyle de davacılar tarafından temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Davanın açıldığı 05/11/2018 tarihinde temyiz parasal sınırının 117.000,00 TL; davada istenilen tazminat miktarının toplam 270.000,00 TL olduğu ve bu miktarın davanın açıldığı 2018 yılındaki temyiz parasal sınırının üzerinde olduğu görüldüğünden; uyuşmazlığın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer aldığı ve temyizen incelenerek esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır. Yukarıda açıklanan nedenle, davacıların temyiz istemi kabul edilerek … Bölge İdare Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine yönelik kararın bozulması gerektiği oyu ile Daire kararına katılmıyorum.