Danıştay 10. Daire E.2023/3615 K.2024/1175

İstemin_konusu

Davacı tarafından, 1993 yılında Antalya Belediye Başkanlığı hesabına 5.000.000,00 TL arsa satış bedeli yatırıldığı, ancak aradan geçen sürede hiçbir eylem veya işlem yapılmayarak hizmet kusuru işlendiğinden bahisle yatırılan miktarın bugünkü rayiç değeri karşılığı olarak 55.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, Antalya 3. İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 29/06/2020 tarih ve E:2016/12010, K:2020/2327 sayılı temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması yolundaki kararına uyularak, davanın kısmen kabulü kısmen reddi yolunda verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacıya yer tahsisine ilişkin Antalya Belediyesince alınmış tahsis kararı veya bedel ödenmesine ilişkin bir tebligatın bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.