Danıştay 10. Daire E.2023/5377 K.2023/6531

2- ... 3- ... 4- ... 5- ... 6- ... 7- ... 8- ... 9- ... 10- ... , VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı VEKİLİ : ...

İSTEMİN_KONUSU:... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... , Temyiz No:... sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN_KONUSU : Davacılar tarafından; yakınları ...'ın, Şırnak ili, Cizre ilçesinde sokağa çıkma yasağı sürecinde 13/01/2016 tarihinde yaşanan çatışmalarda evine isabet eden roketatar mühimmatının patlaması sonucu hayatını kaybettiğinden bahisle uğranılan zararlara karşılık müteveffanın eşi ... için 10.000,00 TL, çocuklarının her biri için ayrı ayrı 2.000,00 TL olmak üzere toplam 32.000,00 TL maddi; eşi ... için 100.000,00 TL, çocuklarının her biri için ayrı ayrı 20.000,00 TL olmak üzere toplam 320.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özeti:... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla istinaf başvurusuna konu ... İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacıların istinaf başvurusunun gerekçeli olarak kesin olmak üzere reddine karar verilmiştir. Anılan karara karşı davacılar tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine de kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davacıların temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, temyiz isteminin reddine ilişkin temyize konu kararın adil yargılanma hakkını ihlal ettiği, davanın fazlaya ilişkin hak saklı tutularak açıldığı, bu hususun göz ardı edilerek karar verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasında, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir." kuralı yer almış, maddenin devamında, temyiz edilebilecek kararlar;

açılan davanın konusu esas alınarak belirlenmiş, aynı fıkranın (b) bendinde, "Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"da verilen kararların temyiz edilebileceği kurala bağlanmış; aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından,

davanın açıldığı 27/07/2016 tarihinde temyiz parasal sınırının 100.000,00 TL olduğu görülmüştür.

2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan maddelerinde, konusu belli bir para olan idari işlemler hakkında açılan davalarda verilen kararlardan hangisinin, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca temyize tabi olup olmadığının; "verilen kararlara göre" değil, açılan davalardaki parasal miktara göre yapılacağı hükme bağlandığından, bu husustaki değerlendirmenin dava açma tarihinde yürürlükte bulunan temyiz parasal sınırının esas alınarak yapılması gerekmektedir.

Aksi uygulamanın, 2577 sayılı Kanun'da belirtilen parasal sınırlar yıl itibarıyla yeniden değerleme oranında arttırıldığından, davanın açılmasından sonraki yargılama sürecine göre kararın temyiz edilebilme durumunun değişmesi nedeniyle, kanun yollarına başvurma açısından, kanuni açıklığın bulunmadığı sonucunu doğuracağı açıktır.

Davanın açıldığı 27/07/2016 tarihinde temyiz parasal sınırının 100.000,00 TL, davada istenilen tazminat miktarının ise toplam 352.000,00 TL olduğu ve bu miktarın davanın açıldığı 2016 yılındaki temyiz parasal sınırın üzerinde olduğu görüldüğünden; bakılan davanın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer aldığı ve bu nedenle Bölge İdare Mahkemesinin "temyiz isteminin reddine" yönelik kararının bozulması gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz isteminin kabulü ile temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyuyla aksi yöndeki Daire kararına katılmıyorum.