Danıştay 10. Daire E.2023/5460 K.2023/7042

İstemin_konusu

Davacı şirket tarafından, 15 personelin işe giriş ve işten ayrılış bildirgeleri ile aylık prim ve hizmet belgelerinin süresi içinde Kuruma verilmediğinden bahisle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 43.484,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Ulucanlar Sosyal Güvenlik Merkezinin .... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ....

İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 30/10/2019 tarih ve E:2019/4487, K:2019/7281 sayılı, Mahkeme kararının, dava konusu işlemin işe giriş bildirgeleri ile aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde kuruma verilmediği gerekçesiyle uygulanan idari para cezası yönünden davanın reddine yönelik kısmının onanmasına,

dava konusu işlemin işten ayrılış bildirgelerinin yasal süresi içinde kuruma verilmediği gerekçesiyle uygulanan idari para cezasına ilişkin olarak davanın reddine ve davalı idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmesine yönelik kısmı yönünden bozulmasına dair kararının bozmaya ilişkin kısmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda dava konusu işlemin, işçinin işten ayrıldığı gerekçesiyle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendi gereğince asgari ücretin onda biri tutarında idari para cezası verilmesine yönelik kısmının iptali ile davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yolunda verilen ... tarih ve E:...,

K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, davacı şirketin kanun maddesinde belirtilen bilgi ve belgeleri idareye ibraz etmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.