Danıştay 10. Daire E.2023/5606 K.2023/6052

2- … VEKİLLERİ: Av. …

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı

VEKİLİ

Hukuk Müşaviri …

İSTEMLERİN_KONUSU : Davacıların kardeşi polis memuru …'in 20/12/2009 tarihinde saat 00.30 sıralarında alkollü bulunan İbrahim Ilıca'nın sevk ve idaresindeki … plaka sayılı aracın çarpması sonucunda vefatı sebebiyle uğranıldığı iddia edilen zararlara karşılık her bir davacı için 20.000,00-TL olmak üzere toplam 40.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 03/03/2022 tarih ve E:2020/4109, K:2022/1091 sayılı bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın taraflarca aleyhlerine ilişkin kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, olayın 3. kişinin kusuru sonucunda meydana geldiği, bu sebeple idareleri ile eylem arasındaki illiyet bağının kesildiği, dolayısıyla idarenin tazmin sorumluluğundan söz etmeye olanak bulunmadığı, olayda manevi tazminatın yasal koşullarının oluşmadığı, ayrıca zorunlu trafik sigortası kapsamında davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının da Mahkemece dikkate alınması gerektiği ileri sürülmektedir. Davacılar tarafından, hükmedilen manevi tazminat miktarının manevi zararlarını karşılayacak nitelikten uzak olduğu, caydırıcılık özelliğine sahip olmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI : Taraflarca karşılıklı olarak temyiz istemlerinin reddi gerektiği gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Davacıların kardeşi Polis Memuru Kemal Demir'in 20/12/2009 tarihinde saat 00.30 sıralarında alkollü bulunan İbrahim Ilıca'nın sevk ve idaresindeki 34 BK 7054 plaka sayılı aracın çarpması sonucunda vefatı sebebiyle uğranıldığı iddia edilen zararlara karşılık her bir davacı için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun, 19/01/2011 tarih ve 27820 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6099 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 110. maddesinde, işleteni veya sahibi Devlet ve diğer kamu kuruluşları olan araçların sebebiyet verdiği zararlara ilişkin olanları dahil, bu Kanundan doğan sorumluluk davalarının, adli yargıda görüleceği ve zarar görenin kamu görevlisi olmasının bu fıkra hükmünün uygulanmasını önlemeyeceği düzenlenmiştir.

2918 sayılı Kanun'un 110. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle yapılan itiraz başvuruları üzerine Anayasa Mahkemesi'nin 26/12/2013 tarih ve E:2013/68, K:2013/165 sayılı kararıyla; itiraz konusu kuralın, trafik kazasında zarar görenin asker kişi ya da memur olmasına, aracın askeri hizmete ilişkin olmasına veya olayın hemzemin geçitte meydana gelmesi durumlarına göre farklı yargı kollarında görülmekte olan 2918 sayılı Kanun’dan kaynaklanan tüm sorumluluk davalarının adli yargıda görüleceğini öngördüğü,

askeri idari yargı, idari yargı veya adli yargı kolları arasında uygulamada var olan yargı yolu belirsizliği giderilerek söz konusu davalarla ilgili olarak yeknesak bir usul belirlendiği, aynı tür davaların aynı yargı yolunda çözümlenmesi sağlanarak davaların görülmesi ve çözümlenmesinin hızlandırıldığı, bu suretle kısa sürede sonuç alınmasının olanaklı kılındığı ve söz konusu davaların adli yargıda görüleceği yolunda getirilen düzenlemenin kamu yararına yönelik olduğu, öte yandan, 2918 sayılı Kanun’da tanımlanan karayolu şeridi üzerindeki araç trafiğinden kaynaklanan sorumlulukların, özel hukuk alanına girdiği,

İdare tarafından kamu gücünden kaynaklanan bir yetkinin kullanılmasının söz konusu olmadığı, aynı karayolu üzerinde aynı seyir çizgisinde hareket eden, bu nedenle aynı tür risk üreten araçlar arasında özel-kamu ayırımı yapılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçeleriyle anılan kuralı Anayasa'ya aykırı görmemiş ve iptal istemini oy birliğiyle reddetmiştir. (26/12/2013 tarih ve E.2013/68, K.2013/165 sayılı AYM kararı. R.G. Tarih: 27/3/2014, Sayı: 28954, s.136-147)

Bu durumda, 2918 sayılı Kanun'un, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 110. maddesi ile Anayasa Mahkemesi’nin işaret edilen kararı gözetildiğinde, karayolunda meydana gelen zararların tazmini istemiyle açılan bu davanın da adli yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğinden tarafların temyiz istemlerinin kabulü ile temyize konu kararın uyuşmazlığın çözümünde adli yargının görevli olması nedeniyle görev yönünden bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.