Danıştay 10. Daire E.2023/5860 K.2023/7930

İstemin_konusu

Davacı tarafından, Adana Numune Hastanesinde yapılan teşhis ve tedavi sonrasında davalı idarenin ağır hizmet kusuru sonucunda sağ gözünde tamamen görme kaybı yaşadığından bahisle işgücü kaybı nedeniyle uğranıldığı iddia edilen zarara karşılık 75.220,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın;

adli yargıda davanın açıldığı 10/09/2001 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, daha önce davanın reddi yolunda verilen kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 24/09/2019 tarih ve E:2019/6172, K:2019/5957 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak yapılan inceleme ve araştırma sonrası davacının 75.220,00 TL maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kabulüne, kabul olunan 5.000,00 TL manevi tazminatın adli yargıda açılan dava tarihinden itibaren (10/09/2001) işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ilişkin olarak verilen ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, davalı idare tarafından kabule ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, Mahkeme kararının manevi tazminat yönünden hukuka aykırı olduğu, olayda istenilen bilgi ve belgelerin 1996 ve 1997 yıllarına ait olup üzerinden yaklaşık 27-28 sene geçtiği, bu kadar uzun süre kayıtların saklanmasının beklenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.