KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2023/991 E., 2023/4993 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2023
- Esas No
- 2023/991
- Karar No
- 2023/4993
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalılar)
- 1- … Bakanlığı / ANKARA
- Vekilleri
- Hukuk Müşaviri. V. …
Karar Metni
566 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Hukuk Müşaviri … 2- … Valiliği VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN_KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının davacı tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
DAVANIN_KONUSU : Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi ... Anabilim Dalında profesör unvanı ile öğretim üyesi olarak görev yapan davacı tarafından, mesai saatleri sonrasında mesleki faaliyette bulunmak üzere muayenehane açma istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin İzmir Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün … tarih ve E-… sayılı işleminin iptali istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesinin 08/06/2022 tarih ve E:2022/1712, K:2022/3152 sayılı bozma kararına uyularak davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğu, hukuki belirlilik ve haklı beklenti ilkelerinin çiğnendiği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idareler tarafından, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Bölge İdare Mahkemesi kararının vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının esas yönünden incelenmesi:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Temyiz istemine konu kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 08/06/2022 tarih ve E:2022/1712, K:2022/3152 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, davacının dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hükmedilen vekâlet ücreti yönünden incelenmesi:
Bozma kararına uyularak verilen Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesine rağmen karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi esas alınarak davalı idarelerin lehine yeniden vekâlet ücretine hükmedildiği görülmektedir.
Bölge İdare Mahkemesinin istinaf incelemesi neticesinde verdiği kararla "davacının istinaf başvurusunun reddine" karar verilmiş olup, buna göre "davanın reddine" ilişkin İdare Mahkemesi kararı tüm hüküm ve sonuçları ile birlikte geçerliliğini devam ettirmektedir. Söz konusu kararda davalı idareler lehine vekalet ücretine hükmedildiği görüldüğünden, istinaf incelemesi aşamasında yeniden vekalet ücretine hükmedilmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.
Bu nedenle, "-kararımızın gerekçesi gözönünde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesi uyarınca davalılar vekilleri için tek avukatlık ücretine hükmedilmesine, kararımızın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Tarife uyarınca duruşmalı davalılar için belirlenen 11.000,00-TL avukatlık ücretinin davacı tarafından davalı idarelere 1/2 oranında ödenmesine," ibaresinin Bölge İdare Mahkemesi kararının sonuç kısmından çıkarılması gerekmektedir.
Danıştay 10. Daire, E. 2023/991, K. 2023/4993, 2 Ekim 2023 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama