Danıştay 10. Daire E.2024/2824 K.2024/3867

Davanın_konusu

Davacılar tarafından, Konya ili, Meram ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ... İlkokulunun salonunda 18/08/2016 tarihinde yapılan kına gecesi sırasında yakınları ...'ın salonun bahçeye açılan kapısının çıkışında bulunan yaklaşık üç metre yükseklikteki boşluğa düşmesi neticesinde hayatını kaybetmesinde davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasıyla ... için 458.085,89 TL (miktar artırım ile) maddi, 250.000,00 TL manevi, ... için 150.000,00 TL manevi, ... için 100.000,00 TL manevi, ... için 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davanın görev yönünden reddine dair ilk karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın Danıştay 10. Dairesinin 21/12/2022 tarih ve E:2018/2385, K:2022/6314 sayılı kararı ile davanın görüm ve çözümünde İdare Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle bozulması üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince bozma kararına uyularak işin esası hakkında karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi üzerine ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince tarafların karşılıklı istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI: Davacılar tarafından; uyuşmazlık konusu olayda, Konya ili, Meram ilçesinde bulunan ...

İlkokulu salonunun, hafta sonları ve okulun tatil olduğu günlerde kiraya verilmesine Okul-Aile Birliği Yönetim Kurulunun 22/11/2015 tarihli kararı ile karar verildiği, uyuşmazlığın okul aile birliği tarafından kiraya verilen salonda yapılan merasim sırasında meydana gelen ölümle sonuçlanan kaza nedeniyle gerçekleştiği, davacıların acısının ve manevi zararlarının davalı idare tarafından görmezden gelindiği, ispattan yoksun, tamamen ihtimale dayalı olarak yapılmış olan iddiaların davacıların acısını kat be kat artırdığı, hükme esas alınan bir raporda müteveffanın da tali kusurlu olduğu belirtilmişse de, bunu kabulünün mümkün olmadığı,

eldeki dava açısından davalı idarenin kusursuz sorumluluğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerektiği, hizmet kusuru kabul edilecekse de bunun tamamıyla davalı idarenin ihmaller zinciri sonucu meydana geldiği; davalı idare tarafından; olayın, salonun tamamen kullanılmayan, kapının önünde kireç torbası bulunan, kapının çıkışında ise yaklaşık bir metreye varan genişliği bulunan köprüde meydana geldiği, olayın, kına gecesi sırasında meydana geldiği, davalı idarenin sunmuş olduğu kamu hizmeti ile de bir alakasının bulunmadığı,

müteveffanın, hayatın olağan akışına aykırı bir biçimde köprüden düştüğü, yetişkin ve özel güvenlik sertifikası olan bir bireyin hayatın olağan akışına aykırı bir biçimde kaza yapmasının anlaşılır bir durum olmadığı, bu kazada başka birilerinin kusuru veya kişisel kusur ihtimalinin yüksek olduğu, davalı idarenin, dava konusu vakıada üstün kamu gücü ve kamu yararı erkini kullanmadığı, özel hukuk tüzel kişisi gibi davrandığı, kira ilişkisinin tarafı sıfatında olduğu, kiralayan sıfatı olduğu, kira ilişkisinde, kiraya konu taşınmazda meydana gelen kazadan kullananın sorumlu olduğu,

bina maliki olarak da sorumluluk yüklenemeyeceği, davaya konu olayın salonun olağan kullanımından kaynaklanmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI: Davacılar tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.