KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2024/3283 E., 2025/138 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2025
- Esas No
- 2024/3283
- Karar No
- 2025/138
- Temyiz eden (davalı)
- ... Valiliği
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, engelli kardeşi için ödenen evde bakım ücretinin ekonomik yoksunluk içinde bulunulmadığının tespit edildiğinden bahisle 06/02/2014 tarihinden itibaren iptal edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile davacıya iptal işlemini bildiren ve 01/01/2013 tarihinden itibaren 10.110,68 TL'nin fazladan yatırıldığından bahisle iade edilmesinin istenilmesine ilişkin... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesinin 23/05/2019 tarih ve E:2016/1054, K:2019/4359 sayılı bozma kararına uyularak dava konusu işlemlerin iptali yolunda verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından; temyize konu kararın hukuka aykırı olduğu, aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı, davanın reddine karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2024/3283, K. 2025/138, 14 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama