Danıştay 10. Daire E.2024/4077 K.2024/2972

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hâkiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:

2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili mercinin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; aynı maddenin 7. fıkrasında, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının anlaşıldığı hallerde sözü edilen kararın daire ve kurulca kesin olarak verileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacılardan ... ve ...'nın temyiz istemlerinin incelenmeksizin reddine ilişkin ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:... sayılı kararının, davacı ...'nın hükümlü/tutuklu olarak bulunduğu ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde 23/05/2024 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edildiği, davacı tarafından 31/05/2024 tarihli dilekçe ve yine 31/05/2024 UYAP havale tarihli ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü üst yazısı ile temyiz isteminde bulunulduğu görülmektedir.

Bu haliyle İdare Mahkemesi kararının 23/05/2024 tarihinde tebliğ edildiği görüldüğünden, 7 (yedi) günlük temyiz süresinin son günü olan 30/05/2024 tarihinde kararın temyiz edilmesi gerekmekte iken, bu tarihten sonra 31/05/2024 tarihinde yapılan temyiz başvurusunun süresinde olmadığı, bu sebeple temyiz isteminin süre aşımı yönünden reddi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.