KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2024/4162 E., 2025/263 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2025
- Esas No
- 2024/4162
- Karar No
- 2025/263
- Temyiz eden (davalı)
- ... Valiliği / ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, Şırnak ili, Merkez ilçesi, ... köyü, ... (...) mezrasında ikamet etmekte iken yörede meydana gelen terör olayları nedeniyle göç etmek zorunda kaldığı ve halen köye dönemediğinden bahisle 2005 yılı ve sonrası için malvarlığına ilişkin olarak uğradığını ileri sürdüğü zararların 5233 sayılı Kanun kapsamında tazmini istemiyle ... tarihinde yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesinin 05/06/2023 tarih ve E:2022/2603, K:2023/3159 sayılı kısmen bozma kararına uyularak, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, dava konusu köyle alakalı olarak komisyon kararı alınmış olduğu, yargı kararının yerine getirilmesi sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ..
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2024/4162, K. 2025/263, 21 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama