Danıştay 10. Daire E.2024/426 K.2024/915

Davanın_konusu

Davacı tarafından; silahlı özel güvenlik kimlik kartının ve özel güvenlik görevlisi çalışma izninin iptaline ilişkin Diyarbakır Valiliği İl Özel Güvenlik Komisyonunun ... tarih ve ... sayılı kararın iptaline, işlem nedeniyle yoksun kaldığı tüm özlük ve ekonomik haklarının iadesine, sigorta karşılıklarının SGK'ya ödenmesine ve uğradığı iddia edilen maddi ve manevi zararlara karşılık şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; Dairelerinin daha önceki istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararının Danıştay Onuncu Dairesinin 14/06/2023 tarih ve E:2019/159, K:2023/3526 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının kaldırımasına, dava konusu işlemin iptaline, mahrum kalınan mali hakların ödenmesi ve tazminat istemi hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, yapılan güvenlik soruşturması neticesinde davacıya yönelik elde edilen bilgiler dikkate alınarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı; Davacı tarafından, mahrum kalınan mali haklar ve maddi manevi tazminatın ödenmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.