Danıştay 10. Daire E.2024/4835 K.2024/4125

Davanın_konusu

Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı mülkiyetinde olan Ankara İli, Etimesgut İlçesi, ... Park Rekreasyon Alanı içerisindeki açık otoparkları alt kira sözleşmesine istinaden işleten davacı tarafından; söz konusu otopark alanlarının herhangi bir yargı kararı olmaksızın Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığınca işletilmeye başlanıldığından bahisle 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanun hükümleri uyarınca tecavüzün önlenmesi istemiyle yapılan başvurunun işleme alınmamasına ilişkin Etimesgut Kaymakamlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:... K:...sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi...İdari Dava Dairesince ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla davacının istinaf başvurusunun gerekçeli reddine kesin olarak karar verilmiştir. Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla, temyizi istenen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI:Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılarak, temyiz isteminin esası hakkında karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI:Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.