Danıştay 10. Daire E.2024/733 K.2024/1817

İstemlerin_konusu

Davacı şirkete ait olan 850.147 kg kurşunun davalı idarenin denetimi altında olan gümrük sahasından ithalatçı firma tarafından bedeli ödenmeksizin çıkarılmasında idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle uğranıldığı ileri sürülen zarara karşılık toplam 3.203.990 TL tazminatın 27/10/1993 tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda; ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 16/03/2023 tarih ve E:2022/8732, K:2023/1380 sayılı faiz başlangıç tarihine yönelik bozma kararına uyularak, 1.301.098,75 TL tazminatın dava tarihi olan 29/02/2008 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davacıya ödenmesi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, idarenin temerrüde düştüğü tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerektiği, adli yargıda dava dilekçesinin tebliğ edildiği 27/10/1993 tarihinde idarenin temerrüde düştüğü ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, davanın esastan reddedilmesi gerektiği, alacak zamanaşımına uğradığından faize hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davalı idare tarafından davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.