Danıştay 11. Daire E.2005/88 K.2007/2756

İşin esası hakkında verilen kararın temyiz istemine gelince; İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının; Uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onbirinci Dairesince gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 3622 sayılı Kanunla değişik 48. maddesinin 6. fıkrasında "Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve posta giderlerinin tamamının ödenmemiş olması halinde kararı veren; mahkeme veya Danıştay dairesi başkanı tarafından verilecek onbeş günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene bildirilir.

Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı taktirde, mahkeme veya ilk derece mahkemesi olarak davaya bakan Danıştay dairesi, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde de kararı veren mahkeme, ilk derece mahkemesi olarak davaya bakan Danıştay dairesi temyiz isteminin reddine karar verir.

Mahkemenin veya Danıştay dairesinin bu kararı ile bu maddenin 2. fıkrasında belirtilen temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına ilişkin kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, emekli olan davacı tarafından intibakının düzeltilmesi yolundaki başvurusunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın reddi üzerine süresi içinde temyiz isteminde bulunulduğu, temyiz başvuru harcı olan ...-YTL eksik olması nedeniyle mahkeme başkanı tarafından onbeş günlük süre içerisinde tamamlanması aksi takdirde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususuna ilişkin 12.7.2004 tarihli yazının 3.8.2004 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, eksik olan harç pulunun dosyada mevcut … Adliyesine, İdare Mahkemesine gönderilmek üzere 4.8.2004 gün ve … sıra no makbuz numarasıyla yatırılarak aynı gün APS aracılığı ile gönderildiği halde bu durumun mahkemeye intikal etmemesi nedeniyle temyize konu kararın verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, harç bedeli noksanlığının belirlenen süre içerisinde tamamlanmadığından, bahisle verilen temyiz edilmemiş sayılmasına dair, mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.

Diğer taraftan Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün Harçların tahsili hakkındaki 30.1.2006 tarihli genelgesinde "492 sayılı Harçlar Kanununa ekli (1) sayılı Tarifenin A/I inci maddesinde " Dilekçe veya tutanakla dava açma veya davaya müdahale veya tevdi mahallinin tayini, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, tespiti delail ile ilgili taleplerde" maktu başvuru harcının alınması gerektiği belirtilmektedir. Harçlar Kanununun anayasal temeli Anayasamızın 73. maddesidir.

Bu maddenin 3. fıkrasında " Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır." hükmü yer almaktadır.

Fıkrada ifade edilen vergi, resim ve harçların yasallığı ilkesine göre, bir vergi, resim veya harcın çerçevesinin, matrahının, oranının ve yükümlüsünün açıkça ve idarenin takdirine bırakılmaksızın yasayla düzenlenmesi gerektiğinden, yasada belirtilmeyen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarına itiraz taleplerinden başvuru harcının alınmaması, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesinin 3. fıkrasında "Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir" denilmekte ise de;

bu maddedeki "Tamamı"ndan maksat Yargıtay'ın 10/05/1965 gün ve 1-1 sayılı İçtihatları Birleştirme ve 1. Başkanlık Kurulunun 06/03/1997 gün ve … sayılı kararlarına göre, maktu harca tabi davalarda maktu harcın, nispi harca tabi davalarda da nispi harcın dörtte birinin tamamıdır.

Bu nedenle, temyiz yoluna başvurma halinde maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamının, nispi harca tabi davalarda nispi harcın dörtte birinin tamamının peşin alınması gerektiği yönündeki kararının İdari Yargılama Usulü açısından değerlendirildiğinde davanın temyiz aşamasında, temyiz karar harcının yanında ayrıca temyiz başvuru harcının da alınacağına ilişkin Harçlar Kanunda ve 2577 sayılı Yasada açık bir Kanun hükmünün bulunmaması,

Anayasası'nın 73. maddesinde " Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır." hükmü uyarınca 2577 sayılı Yasanın 48. maddesinin 6. fıkrasında belirtilen "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve posta giderlerinin tamamının ödenmemiş olması..." hükmünden temyiz karar harcının alınmasının yeterli olacağı,

ayrıca temyiz başvuru harcının alınmasını gerektirecek bir anlam çıkartılamayacağı gibi bu hususunda yorum ve kıyas yoluyla genişletilemeyeceğinden temyiz başvuru harcının noksan yatırıldığından bahisle verilen temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin kararda bu yönüyle de hukuki isabet görülmemiştir.