Danıştay 12. Daire E.1997/1411 K.1998/895

. İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla. 657 sayılı Yasanın, 4065 sayılı Yasa ile eklenen Ek geçici 59.maddesinde, bu Kanuna tabi kurumlarda halen sürekli işçi statüsü veya sözleşmeli statüde çalışmakta olan Ahıska Türkleri ve Bulgaristan'dan zorunlu göçe tabi tutulan ve daha sonra Türk Vatandaşlığına geçenlerin sınav şartı aranmaksızın boş memur kadrolarına intibak ettirilebileceklerinin hükme bağlandığı, öte yandan 190 sayılı KHK'nin 11/a maddesinde.

Kanunla ve milletlerarası anlaşmalarla veya yıllık programlarla kurulması veya genişletilmesi öngörülen atelye, şantiye, fabrika ve çiftlik gibi işçi istihdamı zorunlu olan hizmet birimleri için ihtiyaç duyacakları sürekli işçi kadrolarını mevcut kadrolarından karşılayacaklarına, mevcut işçi kadrolarının kafi gelmemesi halinde, Devlet Personel Dairesinin görüşü üzerine Maliye Bakanlığınca yeni birimlerin norm kadrolarını aşmamak üzere, bütçe imkanları gözönünde bulundurularak uygun görülecek kısmı kadar sürekli işçi kadrosu vize edilebileceğine işaret edilerek,

sürekli işçilerin, kadro ile ilgilendirilmeleri gerektiği hususunun hüküm altına alındığı, belirtilen hükümlerin incelenmesinden, ilgililerin 59.madde hükmünden yararlandırılabilmeleri için öncelikle 657 sayılı Yasaya tabi kurumlarda sürekli işçi statüsünde veya sözleşmeli statüde görev yapmaları, işçi statüsünde olanların da sürekli işçi statüsünde kabul edilebilmeleri için bir kadro ile irtibatlandırılmış olmaları gerektiği sonucuna varıldığı, dosyanın incelenmesinden; davacının Türk ırkından olup Bulgaristan vatandaşı iken 1989 yılında zorunlu göç nedeniyle Türkiye'ye geldiği,

1991 yılında Türk Vatandaşlığına geçtiği, 15.2.1995 tarihinden itibaren. Üniversitesi.

Meslek Yüksek Okulu emrinde geçici işçi statüsünde belirli dönemler sonunda hizmet akti yenilenmek suretiyle görev yaptığı, 4065 sayılı Yasadan yararlanmak için yaptığı başvurunun reddi üzerine dava açtığının anlaşıldığı, bu durumda, geçici işçi statüsünde görev yaptığı tartışmasız olan davacının memuriyet kadrosuna atanmaması yolundaki işlemde hukuka aykırılık olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davacı, mahkemece, iptal kararı, usul yönünden bozulduktan sonra, esas yönünden şartlar ve gerekçeler değişmediği halde ilk kararın aksine karar verilerek davanın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu öne sürmekte ve İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti: Temyizi istenen kararın usul ve kanuna uygun olduğu, ileri sürülen nedenlerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesine uymadığı, bu nedenle istemin reddi gerekeceği yolundadır.

Danıştay Tetkik Hakimi: … Düşüncesi: İdare Mahkemesince verilen karar ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup, bozulmasını gerektirecek bir neden de bulunmadığından anılan kararın onanması gerektiği düşünülmüştür.

Danıştay Savcısı: … Düşüncesi: Davacının 4065 sayılı Yasa ile 657 sayılı Yasaya eklenen Ek Geçici 59 uncu madde hükmü uyarınca boş memur kadrosuna atanması isteminin reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın, reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Davacı temyiz dilekçesinde.

İdare Mahkemesince işlemin iptaline ilişkin olarak verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, davalı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay 12 nci Dairesince, 20.10.1996 günlü, E:1996/2356, K:1996/3349 sayılı kararla, usul yönünden bozulmasından sonra, esas yönünden şartlar ve gerekçeler değişmediği halde ilk kararın aksi bir karar verilerek aleyhine bir durum yaratıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemekte ise de, yukarıda gün ve sayısı belirtilen Danıştay 12 inci Dairesinin bozma kararında;

özetle İdare Mahkemesi görüşme tutanağı ile kararda bulunan imzalarda değişiklik olduğu bu nedenle idarece uygulanması gereken bir kararın varlığından sözedilemiyeceğinin açık olduğu belirtilmek suretiyle, ortada usulü noksanlık giderildikten sonra esas yönünden de gerekçesine itibar edilebilecek nitelikte bir kararın varlığının kabulüne olanak bulunmadığı cihetle, davacının ileri sürdüğü bu iddialarda isabet görülmemiştir.

Davacı tarafından esasa ilişkin olarak ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onikinci Dairesince işin gereği düşünüldü:

İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.

Her ne kadar davacı, mahkemece verilen iptal kararı usul yönünden bozulduğu ve esas yönünden davalı idarece ileri sürülen hususlar değişmediği halde ilk verilen kararın aksine davanın reddedildiğini ileri sürmekte ise de; Danıştay Onikinci Dairesinin 22.10.1996 günlü, E:1996/2356, K:1996/3349 sayılı kararıyla; temyize konu mahkeme kararının, görüşme tutanağı ile kararda bulunan imzaların birbirini tutmaması nedeniyle, idarece uygulanması gereken bir kararın varlığından sözedilemeyeceği gerekçesiyle bozulması karşısında, esas yönünden de gerekçesine itibar edilebilecek nitelikte bir kararın bulunmaması nedeniyle, mahkemece yeni üyelerle toplanılarak ilk kararın aksine, davanın reddi yolunda verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.