Danıştay 12. Daire E.2007/2520 K.2007/4701

İsteğin Özeti

İlköğretim Müfettişi olarak görev yapan davacı tarafından, 657 sayılı Yasanın 125/C-ı maddesi uyarınca 1/30 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 1.4.2004 günlü işlemin iptali istemiyle açtığı davada verilen ret kararının temyizen incelenmesi sırasında 5525 sayılı Yasa uyarınca süresinde davaya devam edilmesi istemiyle dilekçe vermesine rağmen, söz konusu cezanın af kapsamında olduğu ve davaya devam edilmesi isteminde bulunmadığından bahisle "karar verilmesine yer olmadığı" yolunda verilen kararın,

verdiği devam dilekçesinin Danıştay 2. Dairesinde derdest olan bir başka dosyasına konulduğunu tesbit etmesi nedeniyle 2577 sayılı Yasanın 53/a maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi suretiyle kaldırılarak, İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi istenilmektedir.

Savunmanın Özeti: Somut olayda yargılamanın yenilenmesi şartları oluşmadığından yasal dayanağı bulunmayan istemin reddi gerekeceği yolundadır.

Danıştay Tetkik Hakimi: … Düşüncesi: Davacının verdiği davaya devam dilekçesinin yanlışlıkla Danıştay 2. Dairesinde bulunan bir başka dosyasına konulmuş olması, bu dilekçenin varlığını karar düzeltme yoluna başvurarak ileri sürmemesi ve karar kesinleşmeden bu belgenin elde edilememesinin davacının kendi kusurundan kaynaklanması nedeniyle 2577 sayılı Yasanın 53/1-a maddesinde sayılan zorlayıcı sebeplerle elde edilemeyen bir belgenin kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması şeklinde değerlendirilemeyeceğinden, davada yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin bulunmadığı sonucuna varılmış olup, davacının yargılamanın yenilenmesi isteminin reddi gerektiği düşünülmüştür.

Danıştay Savcısı: …

Düşüncesi: Davacının, 657 sayılı Yasanın 125/C-ı maddesi uyarınca 1/30 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada, … İdare Mahkemesince verilen ve davanın reddine ilişkin bulunan kararın temyizen incelenmesi sonucunda ; davacıya verilen disiplin cezasının af kapsamında olduğu ve davacının yasada öngörülen sürede davaya devam talebinde bulunmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin bulunan daire kararının, yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılarak işin esası hakkında karar verilmesi talep edilmektedir.

Dosyanın incelenmesinden; davacının Danıştay kayıtlarına 25.07.2006 tarihinde geçen dilekçesi ile Danıştay Onikinci Daire Başkanlığından E:2005/2004 esasına kayıtlı dosyanın 5525 sayılı Kanuna rağmen incelenerek işin esası hakkında karar verilmesini isteği, ancak bu dilekçenin (davacının)Danıştay 2. Dairesinin E:2004/529 esasına kayıtlı bir başka dava dosyası içine girdiği, anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının vermiş olduğu dilekçesindeki talebi doğrultusunda uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlığın esasına gelince: davacı tarafından ileri sürülen hususlar temyizen incelenen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onikinci Dairesince sonra işin gereği düşünüldü:

Davacı tarafından, 1/30 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açtığı davada verilen davanın reddine ilişkin kararın temyizen incelenmesi sonucunda; davaya konu disiplin cezasının af kapsamında olduğu ve davacının yasada öngörülen sürede davaya devam talebinde bulunmadığı gerekçesiyle "karar verilmesine yer olmadığına" dair Dairemiz kararının, yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılarak işin esası hakkında karar verilmesi talep edilmektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 53. maddesinin 1. fıkrasının ( a ) bendinde; zorlayıcı sebepler dolayısıyla veya lehine karar verilen tarafın eyleminden doğan bir sebeple elde edilemeyen bir belgenin kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması halinde yargılamanın yenilenmesinin istenebileceği hükmü, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, yargılamanın yenilenmesi isteklerinin esas kararı vermiş olan mahkemece karara bağlanacağı, hükmü düzenlenmiştir.

5525 sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca kararın temyizen incelenmesi aşamasında verilen "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar; sadece temyiz istemi hakkında değil davanın bütününe ilişkin bir karar olduğundan, işin esası hakkında verilen bir karar niteliğinde olup, davacının yargılamanın yenilenmesi istemi bu nedenle Dairemizce görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinden, İlköğretim Müfettişi olarak görev yapan davacı tarafından, 657 sayılı Yasanın 125/C-ı maddesi uyarınca 1/30 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 1.4.2004 günlü işlemin iptali istemiyle açılan davada,.

İdare Mahkemesinin … günlü ve E: …, K: … sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiği, Dairemizce bu kararın temyizen incelenmesi sırasında yürürlüğe giren 5525 sayılı Yasa uyarınca davaya konu cezanın af kapsamında olduğu ve davacının davaya devam edilmesi isteminde bulunmadığı gerekçesiyle "karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği, bu kararın 8.3.2007 tarihinde davacıya tebliğ edildiği,

davacının süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunmadığı ve kararın bu suretle kesinleştiği, daha sonra davacının 30.4.2007 tarihli dilekçe ile başvurarak 25.7.2006 tarihinde Danıştay kayıtlarına giren dilekçe ile davasına devam edilmesi talebinde bulunduğu, ancak bu dilekçenin yanlışlıkla Danıştay 2. Dairesinde derdest bulunan E:2005/1112 sayılı dosyasına konulduğunu öğrendiğinden bahisle mağduriyetinin giderilmesini talep ettiği, yine 2.5.2007 tarihli dilekçe ile,

2577 sayılı Yasanın 53/1-a maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi yolu ile Danıştay 12. Dairesince verilen 16.1.2007 günlü ve E:2005/2004 K:2007/60 sayılı kararın kaldırılarak, davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararın bozulmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Olayda, davacının süresi içinde davaya devam edilmesi istemiyle dilekçe verdiği, yine Danıştay 2. Dairesinde derdest olan atama dosyasına da aynı gün kayıtlara giren bir dilekçe ile davaya devam edilmesi istemli bir dilekçe verdiği, Danıştay 12. Dairesinde görülmekte olan E:2005/2004 sayılı dosyasına verdiği davaya devam dilekçesinin diğer dilekçesi ile birlikte yanlışlıkla Danıştay 2. Dairesinde bulunan dosyasına konulması nedeniyle Dairemizce, davacının davaya devam edilmesi isteminde bulunmadığı ve davaya konu cezanın 5525 sayılı Yasa uyarınca af kapsamında olduğu gerekçesiyle "karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği,

bu karar davacıya 8.3.2007 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davacının, davaya devam dilekçesi verdiğini bildiği ve kararın gerekçesinde bu istemin yokluğundan bahsedildiği halde süresi içinde karar düzeltme yolu ile kararımızın düzeltilmesini istemediği, bu şekilde kararın kesinleştiği görülmüştür.

Davacının, Dairemiz kararının kendisine tebliğinden sonra karar düzeltme yolu ile davaya devam edilmesi istemiyle dilekçe verdiğini öne sürerek kararımızın kaldırılarak işin esası hakkında karar verilmesini istemesi mümkün iken, bu kanun yoluna başvurmadığı, kararın kesinleşmesinden önce varlığından haberdar olduğu kendisi tarafından verilen ve Danıştay kayıtların incelenmesi yoluyla yapılan yanlışlığın düzeltilerek dosyaya girme imkanı bulunan dilekçesinin, kararın kesinleşmesinden sonra yaptığı araştırmalar sonucunda bir başka dosyaya konulmuş olduğunu öğrendiğinden bahisle yargılamanın yenilenmesini talep ettiği açıktır.

Bu durumda, davacının verdiği davaya devam edilmesi istemli dilekçenin bir başka Dairede derdest bulunan dosyasına yanlışlıkla konulmuş olması, (her ne kadar bu dilekçe işin esasını etkileyecek bir belge niteliğinde ise de) söz konusu dilekçenin varlığını karar düzeltme yoluna başvurarak ileri sürmemesi nedeniyle, 2577 sayılı Yasanın 53/1-a maddesinde sayılan zorlayıcı sebeplerle elde edilemeyen bir belgenin kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması niteliğinde değerlendirilemeyeceğinden, davada yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.