Danıştay 12. Daire E.2017/47 K.2021/429

Dava konusu istem: Davacı tarafından, … Genel Müdürlüğü'nde … olarak görev yapmaktayken, kuruma tahsis edilen iki aracı usulsüz olarak üç yıla yakın bir süre kullandığından bahisle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/C-(c) maddesi uyarınca 1/8 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İdare Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince; bütün deliller birlikte değerlendirildiğinde, özel kalem müdürü ve daire başkanı olarak görev yapan davacıya ikametgahı ile görev yeri arasındaki sabah-akşam geliş ve gidişlerinde araç tahsisi mümkün değil iken, banka tarafından kurumun kullanımına verilen araçların bu amaçla kullanıldığı sonucuna ulaşıldığından, devletin kullanımı için ayrılan araçları özel menfaat sağlamak için kullanan davacıya fiiline uygun 1/8 oranında aylıktan kesme cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ziraat Bankası tarafından kurumun kullanımına tahsis edilen araçların demirbaşa kayıtlı resmi araçlar olmadığı, davacının bu araçlarla Ankara'ya göreve gittiği, şahsi işleri için kullanmasının söz konusu olmadığı ileri sürülerek, kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacının, Taşıt Kanunu hükümlerine tabi olan kuruma tahsisli araçları kendi şahsi işlerinde kullandığının tespit edildiği, bu nedenle, kararın bozulmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığı belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.