Danıştay 12. Daire E.2018/2779 K.2023/669

Hukuk Müşaviri Av…

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: … Devlet Hastanesinde memur olarak görev yapan davacının, özürsüz olarak bir yılda toplam 20 gün göreve gelmediğinden bahisle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (d) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Yüksek Disiplin Kurulunun … tarih ve … sayılı işleminin iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; personelin aylık imza çizelgesinin incelenmesi sonucunda, davacının, 2014 yılında toplam 28 gün ve 2015 yılında toplam 26 gün görevine gelmediği, gelmediği günlere ilişkin olarak herhangi bir izin veya hastalık raporunun bulunmadığı, dolayısıyla üzerine atılı disiplin suçunu işlediğinin sübuta erdiği anlaşıldığından, disiplin cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesince;.

Devlet Hastanesi görevlilerince tutulan tutanaklara ve kendi beyanına göre davacının 2014 yılında 28 iş günü, 2015 yılında da 26 iş günü göreve gelmediği hususu sabit ise de; %66 oranında özürlü olduğuna ilişkin 10/09/2009 tarihli sağlık kurulu raporunun olduğu, bu raporun %40'lık kısmının "Zihinsel, ruhsal davranış bozuklukları" başlıklı bölümdeki "Atipik anksiyete bozukluğu, şizoaffektif bozukluk (tedaviyle kısmen çalışma olanağı veren)" tanısıyla verildiği, bu rapora istinaden 09/09/2011 tarihinde engelli kontenjanından memur olarak göreve başladığı görülmekle;

davalı idarece, anılan raporda yer verilen ruhsal rahatsızlıklarının, davacının günlük yaşamını yalnız idare etmesine ve işe gitmesine engel teşkil edip etmeyeceği yönünde bir araştırma yapılarak, bu hususun işlemin yasal dayanağı olan 657 sayılı Kanun'un 125.

Maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (d) alt bendinde öngörülen "özür" diğer bir ifadeyle mazeret kapsamında olup olmaması açısından bir değerlendirme yapıldıktan sonra işlem tesis edilmesi gerekirken, böyle bir araştırma yapılmaksızın tesis edilen işlemde hukuka uyarlık, davanın reddi yönündeki idare mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının toplam 54 gün göreve gelmediği hususunun yapılan soruşturma sonucunda sübuta erdiği, bu nedenle de getirilen teklif doğrultusunda son savunması da alınarak Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, davacının engelli olma durumunun yaşadığı dönemsel ve mevsimsel ruh sağlığı bozukluğundan kaynaklandığı ve idarenin takdir yetkisini kullanırken bu durumu dikkate almadığı ileri sürülmekte ise de, davacının sağlık durumu mazeretinin sağlık raporu ile belgelendirildiği hallerde bu durumun dikkate alınmış olduğu, ancak olayda davacının 54 gün göreve gelmemesine ilişkin mazeretini belgeleyemediği,

mevzuat gereği işlem tesisinin zorunlu olduğu, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.