Danıştay 12. Daire E.2018/3531 K.2020/4983

Dava konusu istem : Ankara ili, Altındağ ilçesi, ... Ortaokulunda … olarak görev yapan davacı tarafından, 2014 yılı Temmuz ayından itibaren ödenmeyen aylıkların ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemini iptali ile yoksun kalınan parasal ve diğer özlük haklarının ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; davacının memuriyet kadrosuyla ilişiğinin kesilmediği, davacının göreve gelmediği hususu açık olsa da davacının memuriyetle ilişiği kesilmedikçe veya görevden uzaklaştırma tedbiri uygulanmadıkça aylık ve diğer özlük haklarından mahrum bırakılamayacağı, ilgili mevzuatta soruşturma raporunda getirilen teklif üzerine aylık ödenmeyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı,

bu itibarla davacının yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının ödenmesi gerekirken aksi yöndeki dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptali ile davacının yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının, sebepsiz zenginleşmeye yol açmayacak şekilde, davacının özel şirkette sigortalı olarak çalıştığı sürelerde elde ettiği gelirin davacıya ödenecek paradan indirilmesi suretiyle başvuru tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının görevine kendi isteğiyle gelmediği, disiplin soruşturmasının sonucunu beklemesi gerektiği, fiilen çalışmadığı dönem için maaş talep etmesinin kamu zararına neden olacağı ve hakkaniyete uygun olmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Dava, Ankara ili, Altındağ ilçesi, ... Ortaokulunda … olarak görev yapan davacı tarafından, aylıklarının ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal ve diğer özlük haklarının ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; hizmetli olarak görev yapan davacının, mazeretsiz olarak göreve gelmemesi üzerine Devlet memurluğundan çıkarma cezasının teklif edilerek, dosyanın Milli Eğitim Bakanlığı Yüksek Disiplin Kuruluna gönderildiği, Yüksek Disiplin Kurulunca teklifin reddine karar verildiği, ancak davacının hakkındaki soruşturmanın sonucunu beklemeksizin görevi bıraktığı, disiplin cezasının kendisine tebliğine kadar özel bir şirkette sigortalı olarak görev yaptığı ve maaş aldığı anlaşılmıştır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 146. maddesinde; "Bu Kanunun birinci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren memurlar aylık, ücret, ödenek, hizmetle ilgili her çeşit ödeme ve bunların şekil ve şartları bakımından bu Kanundaki hükümlere, aynı maddenin ikinci fıkrası kapsamına giren memurlar özel kanunlardaki hükümlere tabidir." düzenlemesine, aynı Kanun'un "Deyimler" başlıklı 147. maddesinin (A) fıkrasında aylığın; "Bu Kanuna tabi kurumlarda görevlendirilen memurlara hizmetlerinin karşılığında, kadroya dayanılarak ay itibariyle ödenen parayı ifade eder." tanımlamasına yer verilmiştir.

Davacının, hakkında yürütülen soruşturmanın sonucunu beklemeksizin görevinden ayrıldığı ve başka bir iş yerinde maaş alarak çalıştığı hususu dikkate alındığında, memur olarak hizmetinden yararlanılamayan davacıya aylık ödenmemesine yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile temyize konu Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği görüşüyle aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyoruz.