Danıştay 12. Daire E.2018/5462 K.2021/5336

Dava konusu istem: Bingöl İli, Solhan İlçe Jandarma Komutanlığı emrinde Jandarma er olarak görev yapmakta iken refakatçi er olarak görevlendirildiği Elazığ General Salih Omurtak Kışlası'nda sakatlanan davacı tarafından, vazife malullüğüne karar verilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Vazife Malullüğü Tespit Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İdare Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının 20/12/2010 tarihinde Bingöl İli, Solhan İlçe Jandarma Komutanlığından refakatçi olarak görevlendirilerek geldiği Salih Omurtak Kışlasında bulunan Kabul Toplanma Merkezinin koğuş kaloriferlerinin 3 gündür yanmaması ve koğuşların ısıtılması için de hiç bir tedbir alınmaması nedeniyle soğuk olan koğuşlarda yatmamak için hastaneye muayeneye gelen bir er ile birlikte çamaşırhaneden koğuşlara açılan kapıdan geçerek henüz kullanıma açılmamış,

ancak başka bir kaç erin de kaldığını gördükleri yeni kabul toplanma merkezi binasında bulunan yatılması yasak olan koğuşlarda kaldıklarının tespit edilmesi üzerine, saat 22:45 sıralarında komutanları tarafından sevk askerlerini tespit edip dışarı çıkarmak üzere askerin kontrol altına alındığı sırada, davacının korku ve paniğe kapılarak, ilgilinin dur, atlama, korkma şeklindeki tüm ikazlarına rağmen yakalanmamak için kaçarken pencereden atlaması sonucu yaralandığı;

olayda, davacının ısınmak amacıyla olsa bile yasak olan yere yatmak amacıyla geçiş yaptığı, görevlilerin kaldığı yere gelmesiyle tüm uyarı ve ikazlara rağmen darp edilme ve yakalanma korkusuyla 2. kat penceresinden atladığı iddia edilse de ilgilinin darp edilme korkusundan ziyade yakalanmama maksadıyla yüksek bir yerden atlama yolunu seçtiği,

darp edilme korkusu ile sakatlanma olasılığı oldukça fazla olan yüksek bir yerden atlamanın normal koşullar çerçevesinde düşünüldüğünde mümkün olmadığı (bu şekildeki atlamanın sırf yakalanma korkusu ile izah edilemeyeceği) yasak fiili yapmak ve emir dışında hareket etmekten dolayı yakalanma korkusu içinde olduğu,

kaldığı bölgenin soğuk olması nedeniyle daha sıcak olan bir yerde yatmasının eylemi meşru hale getiren bir zorunluluk hali olarak nitelendirilemeyeceği, davacının yasak olan bölgeye geçişinin aykırı bir fiil olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmış olup, davacının Kanun, tüzük ve emir dışında hareket ettiği ve yasak fiilleri yaparak kendi eylemi ile sakatlanmasına sebep olduğundan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, askerlere asgari yaşam koşullarını sağlamanın idarenin görevi olduğu, kaloriferlerin yanmaması, askere yeterli yatma yeri gösterilmemesi gibi davacının içinde bulunduğu olumsuz durumdan dolayı yaşanan olayın meydana geldiği, idarenin kaloriferlerin 3 gündür yanmamasına çözüm bulamadığı, Anayasal hak olan sağlık hakkına aykırı davranarak kusurlu olduğu, sakatlanması olayı ile talimata aykırı davranma arasında illiyet bağının olmadığı, İdari tahkikat raporunda “8 Kor.K.lığı General Salih Omurtak Kışlası KTM binaları ve KTM yatma yerleri nöbetçi Sb/Astsb.

Talimatının özel talimat bölümünün yapılacak görevi tam olarak ifade edilecek şekilde yazılmadığının tüm heyet tarafından anlaşıldığı” belirtildiğinden, davacının talimata aykırı davranışından bahsetmenin, yasak fiilde bulunduğunu ileri sürmenin isabetsiz olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.